{"id":5427,"date":"2025-08-30T12:07:50","date_gmt":"2025-08-30T10:07:50","guid":{"rendered":"https:\/\/pallotynisandomierz.pl\/?page_id=5427"},"modified":"2026-03-27T16:37:52","modified_gmt":"2026-03-27T15:37:52","slug":"katechezy","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/pallotynisandomierz.pl\/index.php\/katechezy\/","title":{"rendered":"KATECHEZY"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t

\u00a0<\/p>

Katecheza 29 marca 2026.<\/strong><\/p>

Jak interpretowa\u0107 t\u0142o wizerunku Jezusa Mi\u0142osiernego?<\/strong><\/p>

T\u0142o obrazu Jezusa Mi\u0142osiernego w wersji wile\u0144skiej, autorstwa Eugeniusz Kazimirowskiego, pomaga nam g\u0142\u0119biej zrozumie\u0107 przes\u0142anie ca\u0142ego wizerunku. Obraz posiada ciemne, jednolite t\u0142o. Nie ma tam \u017cadnych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w ani konkretnych detali. Ta prostota nie jest przypadkowa \u2013 kieruje nasz\u0105 uwag\u0119 na Jezusa i ukazuje wa\u017cn\u0105 prawd\u0119 o Jego dzia\u0142aniu w \u015bwiecie.<\/p>

Na tle tej ciemno\u015bci wyra\u017anie wida\u0107 posta\u0107 Jezusa, kt\u00f3ry kroczy w stron\u0119 cz\u0142owieka. Nie stoi w miejscu ani nie jest daleki \u2013 idzie, zbli\u017ca si\u0119, wychodzi naprzeciw. To bardzo wa\u017cny znak: B\u00f3g nie czeka, a\u017c cz\u0142owiek sam do Niego przyjdzie, ale pierwszy podejmuje inicjatyw\u0119. Wchodzi w ludzkie \u017cycie, nawet wtedy, gdy jest ono pe\u0142ne trudno\u015bci, grzechu czy zagubienia. Ciemne t\u0142o mo\u017cna rozumie\u0107 jako symbol mrok\u00f3w \u017cycia: l\u0119ku, cierpienia, niepewno\u015bci, a tak\u017ce grzechu. Ka\u017cdy cz\u0142owiek do\u015bwiadcza takich moment\u00f3w, kiedy wszystko wydaje si\u0119 trudne i niezrozumia\u0142e. W\u0142a\u015bnie w tak\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 wchodzi Jezus. Na tle ciemno\u015bci Jego posta\u0107 staje si\u0119 jak \u015bwiat\u0142o \u2013 jasna, spokojna i pe\u0142na pokoju. Promienie wychodz\u0105ce z Jego serca jeszcze bardziej podkre\u015blaj\u0105, \u017ce przynosi On \u0142ask\u0119, kt\u00f3ra rozprasza mrok.<\/p>

To przes\u0142anie obrazu znajduje potwierdzenie w s\u0142owach Pisma \u015awi\u0119tego. Jezus m\u00f3wi o sobie: \u201eJa jestem \u015bwiat\u0142o\u015bci\u0105 \u015bwiata. Kto idzie za Mn\u0105, nie b\u0119dzie chodzi\u0142 w ciemno\u015bci, lecz b\u0119dzie mia\u0142 \u015bwiat\u0142o \u017cycia\u201d (J 8,12). Te s\u0142owa doskonale oddaj\u0105 sens obrazu. Jezus nie tylko m\u00f3wi o \u015bwietle \u2013 On sam jest \u015bwiat\u0142em, kt\u00f3re prowadzi cz\u0142owieka przez ciemno\u015bci \u017cycia. Kto Mu zaufa, nie pozostaje sam w swoich trudno\u015bciach. Warto tak\u017ce zauwa\u017cy\u0107, \u017ce brak konkretnego t\u0142a oznacza, i\u017c Jezus przychodzi do ka\u017cdego cz\u0142owieka \u2013 niezale\u017cnie od miejsca i czasu. Nie jest zwi\u0105zany z jednym \u015brodowiskiem. Jego mi\u0142osierdzie jest uniwersalne. Ka\u017cdy mo\u017ce zobaczy\u0107 w tym obrazie swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 histori\u0119 i swoje \u017cycie.<\/p>

Wpatruj\u0105c si\u0119 w obraz i uwzgl\u0119dniaj\u0105c symbolik\u0119 poszczeg\u00f3lnych jego element\u00f3w uczymy si\u0119 kilku wa\u017cnych prawd. Po pierwsze, \u017ce Jezus przychodzi do cz\u0142owieka pierwszy i nieustannie wychodzi mu naprzeciw. Po drugie, \u017ce nawet najwi\u0119ksze ciemno\u015bci nie s\u0105 w stanie zatrzyma\u0107 Jego \u015bwiat\u0142a. Po trzecie, \u017ce ka\u017cdy cz\u0142owiek \u2013 bez wzgl\u0119du na swoj\u0105 sytuacj\u0119 \u2013 mo\u017ce spotka\u0107 Jezusa, kt\u00f3ry przynosi pok\u00f3j i nadziej\u0119. Patrz\u0105c na ten obraz, jeste\u015bmy zaproszeni, aby zobaczy\u0107 w nim nie tylko pi\u0119kny wizerunek, ale rzeczywisto\u015b\u0107 naszego \u017cycia. Jezus idzie tak\u017ce do nas. Wchodzi w nasze codzienne sprawy, nasze trudno\u015bci i nasze l\u0119ki. A je\u015bli pozwolimy Mu dzia\u0142a\u0107, Jego \u015bwiat\u0142o rozja\u015bni nawet najciemniejsze miejsca naszego serca.<\/p>

\u00a0<\/p>\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n
\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 22 marca 2026.<\/span><\/i><\/div>

Jak nale\u017cy rozumie\u0107 s\u0142owa: Jezu Ufam Tobie?<\/strong><\/p>

Podpis \u201eJezu, ufam Tobie\u201d umieszczony na obrazie Jezusa Mi\u0142osiernego nie jest jedynie dodatkiem czy pobo\u017cnym has\u0142em. Stanowi on istotn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 ca\u0142ego or\u0119dzia o Bo\u017cym mi\u0142osierdziu, jakie Jezus przekaza\u0142 przez \u015bw. Faustyn\u0119 Kowalsk\u0105. Ju\u017c podczas pierwszego objawienia Jezus wyra\u017anie zaznaczy\u0142, \u017ce obraz ma by\u0107 opatrzony tym w\u0142a\u015bnie podpisem. Nie chodzi\u0142o jednak tylko o same s\u0142owa, ale o g\u0142\u0119bok\u0105 postaw\u0119 serca, jak\u0105 one wyra\u017caj\u0105.<\/p>

W czasie powstawania obrazu w Wilnie ks. Micha\u0142 Sopo\u0107ko zastanawia\u0142 si\u0119, czy nie lepiej by\u0142oby umie\u015bci\u0107 pod wizerunkiem bardziej uroczysty tytu\u0142, na przyk\u0142ad \u201eChrystus, Kr\u00f3l Mi\u0142osierdzia\u201d. By\u0142a to propozycja teologicznie pi\u0119kna i podnios\u0142a. Jednak Jezus pragn\u0105\u0142, aby na obrazie znalaz\u0142y si\u0119 s\u0142owa proste i bliskie ka\u017cdemu cz\u0142owiekowi: \u201eJezu, ufam Tobie\u201d. Tym samym wskaza\u0142, \u017ce najwa\u017cniejsze nie jest tylko poznanie prawdy o Jego mi\u0142osierdziu, ale osobista odpowied\u017a cz\u0142owieka \u2013 odpowied\u017a ufno\u015bci. Podpis ten nie jest wi\u0119c zwyk\u0142ym napisem. Jest modlitw\u0105. Jest aktem zawierzenia, kt\u00f3ry cz\u0142owiek wypowiada wobec Boga. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce obraz Jezusa Mi\u0142osiernego pokazuje, jaki jest B\u00f3g \u2013 pe\u0142en mi\u0142o\u015bci i \u0142aski \u2013 a podpis \u201eJezu, ufam Tobie\u201d ukazuje, jaka powinna by\u0107 odpowied\u017a cz\u0142owieka.<\/p>

Warto zauwa\u017cy\u0107, \u017ce istota tego podpisu nie polega jedynie na dok\u0142adnym brzmieniu tych trzech s\u0142\u00f3w. Chodzi o sens, jaki wyra\u017caj\u0105. Dlatego mo\u017cna je odda\u0107 tak\u017ce innymi s\u0142owami, takimi jak: \u201eJezu, polegam na Tobie\u201d czy \u201eJezu, ca\u0142kowicie Ci si\u0119 powierzam\u201d. Najwa\u017cniejsze jest to, aby w sercu cz\u0142owieka by\u0142a prawdziwa ufno\u015b\u0107 i zawierzenie Bogu. Jednocze\u015bnie trzeba pami\u0119ta\u0107, \u017ce or\u0119dzie o Bo\u017cym mi\u0142osierdziu jest skierowane do ca\u0142ego \u015bwiata. Dlatego podpis ten nie jest zwi\u0105zany tylko z jednym j\u0119zykiem czy narodem. Mo\u017ce by\u0107 wypowiadany w ka\u017cdym j\u0119zyku, bo jego przes\u0142anie jest uniwersalne. B\u00f3g pragnie, aby ka\u017cdy cz\u0142owiek \u2013 niezale\u017cnie od miejsca i kultury \u2013 m\u00f3g\u0142 zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 do Niego z ufno\u015bci\u0105.<\/p>

S\u0142owa \u201eJezu, ufam Tobie\u201d maj\u0105 by\u0107 tak\u017ce \u017ar\u00f3d\u0142em pociechy i pokoju, szczeg\u00f3lnie dla tych, kt\u00f3rzy cierpi\u0105, prze\u017cywaj\u0105 trudno\u015bci lub czuj\u0105 si\u0119 zagubieni. W chwilach l\u0119ku i niepewno\u015bci cz\u0142owiek mo\u017ce powtarza\u0107 ten akt ufno\u015bci, powierzaj\u0105c Jezusowi swoje \u017cycie. W tych prostych s\u0142owach kryje si\u0119 wielka si\u0142a duchowa, poniewa\u017c kieruj\u0105 one serce cz\u0142owieka ku Bogu.<\/p>

Jednocze\u015bnie podpis ten przypomina, \u017ce ufno\u015b\u0107 nie jest czym\u015b \u0142atwym ani oczywistym. Wymaga wiary, pokory i otwarto\u015bci. Cz\u0142owiek cz\u0119sto chce polega\u0107 tylko na sobie, kontrolowa\u0107 swoje \u017cycie i mie\u0107 wszystko pod w\u0142asn\u0105 w\u0142adz\u0105. Tymczasem Jezus zaprasza do innej drogi \u2013 drogi zawierzenia, w kt\u00f3rej cz\u0142owiek oddaje Bogu swoje troski, l\u0119ki i nadzieje. \u201eJezu, ufam Tobie\u201d to nie tylko zdanie \u2013 to spos\u00f3b \u017cycia. To droga, kt\u00f3ra prowadzi do pokoju serca, do do\u015bwiadczenia Bo\u017cego mi\u0142osierdzia i do g\u0142\u0119bokiej relacji z Bogiem, kt\u00f3ry nigdy nie przestaje kocha\u0107 cz\u0142owieka.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 15 marca 2026.<\/span><\/i><\/div>

Jak powsta\u0142 pierwszy obraz Jezusa Mi\u0142osiernego?<\/strong><\/p>

Podczas ostatniej katechezy poznali\u015bmy histori\u0119 jednego z najwa\u017cniejszych objawie\u0144 o Bo\u017cym Mi\u0142osierdziu, jakie mia\u0142a \u015awi\u0119ta Siostra Faustyna Kowalska. Podczas jednego z widze\u0144 w 1931 roku Jezus poleci\u0142 jej, aby namalowa\u0107 obraz wed\u0142ug tego, co zobaczy\u0142a: Chrystus mia\u0142 by\u0107 ubrany w bia\u0142\u0105 szat\u0119, jedn\u0105 r\u0119k\u0105 b\u0142ogos\u0142awi\u0107, a z uchylenia szaty na piersiach mia\u0142y wychodzi\u0107 dwa promienie \u2013 blady i czerwony. Pod obrazem mia\u0142 znale\u017a\u0107 si\u0119 napis: \u201eJezu, ufam Tobie\u201d. Jezus wyja\u015bni\u0142 Faustynie, \u017ce obraz ten ma przypomina\u0107 ludziom o Jego mi\u0142osierdziu i zach\u0119ca\u0107 do ufno\u015bci wobec Boga.<\/p>

Realizacja tej pro\u015bby nie by\u0142a jednak \u0142atwa. Faustyna nie potrafi\u0142a malowa\u0107 i d\u0142ugo nie wiedzia\u0142a, w jaki spos\u00f3b spe\u0142ni\u0107 polecenie Jezusa. Dopiero kiedy trafi\u0142a do Wilna i pozna\u0142a swojego spowiednika, ks. Micha\u0142a Sopo\u0107k\u0119, sprawa zacz\u0119\u0142a nabiera\u0107 realnych kszta\u0142t\u00f3w. Kap\u0142an ten postanowi\u0142 pom\u00f3c w wykonaniu obrazu.<\/p>

W 1934 roku ks. Sopo\u0107ko zleci\u0142 namalowanie obrazu arty\u015bcie z Wilna, Eugeniuszowi Kazimirowskiemu. Praca nad tym dzie\u0142em trwa\u0142a kilka miesi\u0119cy. Faustyna regularnie przychodzi\u0142a do pracowni malarza, aby wskazywa\u0107, jak powinien wygl\u0105da\u0107 Jezus zgodnie z widzeniem, kt\u00f3re otrzyma\u0142a. Opisywa\u0142a szczeg\u00f3\u0142y postawy Chrystusa, uk\u0142ad r\u0105k oraz wygl\u0105d promieni wychodz\u0105cych z uchylenia szaty na piersiach. Mimo tych stara\u0144 Faustyna przyznawa\u0142a p\u00f3\u017aniej, \u017ce \u017caden obraz nie jest w stanie w pe\u0142ni odda\u0107 pi\u0119kna Jezusa, kt\u00f3rego widzia\u0142a w objawieniu.<\/p>

Ciekawym szczeg\u00f3\u0142em tej historii jest to, \u017ce podczas pracy nad obrazem ks. Sopo\u0107ko pomaga\u0142 malarzowi r\u00f3wnie\u017c w spos\u00f3b bardzo praktyczny. Wed\u0142ug przekaz\u00f3w pozowa\u0142 on arty\u015bcie, aby \u0142atwiej by\u0142o odda\u0107 posta\u0107 stoj\u0105cego Chrystusa i w\u0142a\u015bciwe proporcje sylwetki. Dzi\u0119ki temu malarz m\u00f3g\u0142 lepiej uchwyci\u0107 postaw\u0119 Jezusa przedstawionego na obrazie.<\/p>

Gdy obraz zosta\u0142 uko\u0144czony, Faustyna pocz\u0105tkowo by\u0142a zasmucona, poniewa\u017c uwa\u017ca\u0142a, \u017ce nie oddaje on w pe\u0142ni tego, co zobaczy\u0142a w wizji. Wtedy \u2013 jak zapisa\u0142a w swoim \u201eDzienniczku\u201d \u2013 Jezus pocieszy\u0142 j\u0105, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce nie w pi\u0119knie farby ani p\u0119dzla jest wielko\u015b\u0107 tego obrazu, lecz w \u0142askach, kt\u00f3re On sam b\u0119dzie przez niego udziela\u0142 ludziom. Pierwsze publiczne wystawienie obrazu mia\u0142o miejsce w 1935 roku w Wilnie podczas uroczysto\u015bci religijnych w Ostrej Bramie. Wtedy w\u0142a\u015bnie po raz pierwszy wierni mogli zobaczy\u0107 wizerunek Jezusa Mi\u0142osiernego z napisem \u201eJezu, ufam Tobie\u201d. Od tego momentu obraz zacz\u0105\u0142 stopniowo stawa\u0107 si\u0119 znakiem kultu Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia, kt\u00f3ry z czasem rozprzestrzeni\u0142 si\u0119 na ca\u0142y \u015bwiat.<\/p>

Historia powstania obrazu pokazuje, jak B\u00f3g pos\u0142uguje si\u0119 wsp\u00f3\u0142prac\u0105 wielu ludzi. Potrzebna by\u0142a pokorna wiara \u015bw. Faustyny, roztropno\u015b\u0107 i pomoc ks. Sopo\u0107ki oraz talent malarza Kazimirowskiego. Dzi\u0119ki ich wsp\u00f3lnemu wysi\u0142kowi powsta\u0142 obraz, kt\u00f3ry jest streszczeniem kultu do Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego i przypomina ludziom o najwa\u017cniejszym przes\u0142aniu: B\u00f3g jest bogaty w mi\u0142osierdzie i pragnie, aby ka\u017cdy cz\u0142owiek z ufno\u015bci\u0105 zwraca\u0142 si\u0119 do Niego s\u0142owami: \u201eJezu, ufam Tobie\u201d.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 8 marca 2026.<\/span><\/i><\/div>

Jezus objawia \u015bw. Faustynie sw\u00f3j mi\u0142osierny wizerunek<\/strong><\/p>

Pierwsze wa\u017cne do\u015bwiadczenia duchowe Faustyna prze\u017cywa\u0142a ju\u017c wcze\u015bniej, jednak prze\u0142omowy moment nast\u0105pi\u0142 w 1931 roku w klasztorze w P\u0142ocku. Wtedy \u2013 jak sama zapisa\u0142a w swoim duchowym dzienniku \u2013 ujrza\u0142a Jezusa ubranego w bia\u0142\u0105 szat\u0119. Jedna r\u0119ka by\u0142a uniesiona do b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa, a druga dotyka\u0142a skraju szaty na piersi. Z tego uchylenia szaty wychodzi\u0142y dwa promienie: jeden czerwony, a drugi blady. Podczas tego objawienia Jezus powiedzia\u0142 do niej, aby namalowa\u0107 obraz wed\u0142ug tego widzenia z podpisem: \u201eJezu, ufam Tobie\u201d. Wyja\u015bni\u0142 tak\u017ce, \u017ce promienie symbolizuj\u0105 krew i wod\u0119, kt\u00f3re wyp\u0142yn\u0119\u0142y z Jego przebitego boku na krzy\u017cu, a kt\u00f3re s\u0105 znakiem mi\u0142osierdzia dla ca\u0142ego \u015bwiata.<\/p>

To wydarzenie by\u0142o pocz\u0105tkiem szczeg\u00f3lnej misji, jak\u0105 B\u00f3g powierzy\u0142 Faustynie. Jezus stopniowo przekazywa\u0142 jej kolejne pro\u015bby i wskaz\u00f3wki dotycz\u0105ce szerzenia or\u0119dzia o Bo\u017cym Mi\u0142osierdziu. Pocz\u0105tkowo Faustyna nie rozumia\u0142a w pe\u0142ni tego zadania i cz\u0119sto czu\u0142a si\u0119 niegodna tak wielkiej misji. Jednak Jezus zapewnia\u0142 j\u0105, \u017ce wybra\u0142 j\u0105 w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce jest ma\u0142a i pokorna, aby przez ni\u0105 przypomnie\u0107 \u015bwiatu o swoim mi\u0142osierdziu.<\/p>

Na polecenie spowiednika Faustyna zacz\u0119\u0142a zapisywa\u0107 swoje do\u015bwiadczenia duchowe. Z tych zapisk\u00f3w powsta\u0142o dzie\u0142o znane dzi\u015b jako \u201eDzienniczek\u201d. To w nim znajduj\u0105 si\u0119 s\u0142owa Jezusa, kt\u00f3re ukazuj\u0105 ogrom Jego mi\u0142o\u015bci do cz\u0142owieka i pragnienie, aby ludzie ufali Jego mi\u0142osierdziu. Jezus wielokrotnie powtarza\u0142 Faustynie, \u017ce najwi\u0119ksz\u0105 przeszkod\u0105 w przyj\u0119ciu \u0142aski jest brak zaufania. Pocz\u0105tki objawie\u0144 nie by\u0142y \u0142atwe. Faustyna spotyka\u0142a si\u0119 z niezrozumieniem, a czasem tak\u017ce z w\u0105tpliwo\u015bciami ze strony innych. Sama r\u00f3wnie\u017c prze\u017cywa\u0142a chwile trudno\u015bci i wewn\u0119trznej walki. Jednak mimo tych do\u015bwiadcze\u0144 by\u0142a pos\u0142uszna Bogu i swoim prze\u0142o\u017conym.<\/p>

Historia pocz\u0105tk\u00f3w objawie\u0144 przypomina nam, \u017ce B\u00f3g cz\u0119sto dzia\u0142a w prostocie i ciszy codziennego \u017cycia. Wybiera ludzi pokornych, aby przez nich przekaza\u0107 \u015bwiatu wa\u017cne prawdy. Objawienia dane Faustynie nie przynios\u0142y nowej nauki wiary, ale pomog\u0142y na nowo odkry\u0107 prawd\u0119, kt\u00f3ra od zawsze by\u0142a obecna w Ewangelii \u2013 \u017ce B\u00f3g jest bogaty w mi\u0142osierdzie i pragnie zbawi\u0107 ka\u017cdego cz\u0142owieka. Pocz\u0105tek objawie\u0144 o Bo\u017cym Mi\u0142osierdziu jest wi\u0119c zaproszeniem dla ka\u017cdego z nas, aby jeszcze bardziej zaufa\u0107 Bogu. Jezus przypomina przez Faustyn\u0119, \u017ce niezale\u017cnie od naszych s\u0142abo\u015bci mo\u017cemy zawsze przyj\u015b\u0107 do Niego, bo Jego mi\u0142osierdzie jest wi\u0119ksze ni\u017c ka\u017cdy grzech i ka\u017cde ludzkie zagubienie.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 1 marca 2026.<\/span><\/i><\/div>

\u015awi\u0119ta Faustyna – \u201esekretarka Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia\u201d<\/strong><\/p>

B\u00f3g w historii zbawienia cz\u0119sto pos\u0142uguje si\u0119 konkretnymi lud\u017ami, aby przypomnie\u0107 \u015bwiatu o swojej mi\u0142o\u015bci. Tak by\u0142o r\u00f3wnie\u017c w przypadku \u015bw. Faustyna Kowalska. Ta prosta, pokorna siostra zakonna zosta\u0142a przez Boga wybrana na \u201esekretark\u0119 Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia\u201d, aby przekaza\u0107 \u015bwiatu or\u0119dzie o Jego niesko\u0144czonej mi\u0142o\u015bci.<\/p>

Faustyna nie by\u0142a osob\u0105 wykszta\u0142con\u0105 ani znan\u0105. Pochodzi\u0142a z ubogiej rodziny i wst\u0105pi\u0142a do zgromadzenia zakonnego, pragn\u0105c ca\u0142kowicie odda\u0107 si\u0119 Bogu. W\u0142a\u015bnie w jej codzienno\u015bci \u2013 po\u015br\u00f3d zwyk\u0142ych obowi\u0105zk\u00f3w \u2013 Jezus objawia\u0142 jej prawd\u0119 o swoim mi\u0142osierdziu. To pokazuje, \u017ce B\u00f3g nie wybiera wed\u0142ug ludzkich kryteri\u00f3w. Patrzy na serce. Wybiera tych, kt\u00f3rzy Mu ufaj\u0105 i s\u0105 gotowi s\u0142ucha\u0107. Podczas objawie\u0144 Jezus prosi\u0142 Faustyn\u0119, aby przypomina\u0142a \u015bwiatu o tym, \u017ce Jego mi\u0142osierdzie jest wi\u0119ksze ni\u017c ka\u017cdy grzech. M\u00f3wi\u0142 jej, \u017ce pragnie, aby ludzie z ufno\u015bci\u0105 przychodzili do Niego, szczeg\u00f3lnie w sakramencie pojednania. Przekaza\u0142 jej tak\u017ce konkretne formy kultu Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego: obraz Jezusa Mi\u0142osiernego z podpisem \u201eJezu, ufam Tobie\u201d, Koronk\u0119 do Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego oraz \u015bwi\u0119to Mi\u0142osierdzia w pierwsz\u0105 niedziel\u0119 po Wielkanocy.<\/p>

W swoim \u201eDzienniczku\u201d Faustyna zapisa\u0142a s\u0142owa Jezusa, kt\u00f3re ukazuj\u0105 nowe, g\u0142\u0119bsze spojrzenie na tajemnic\u0119 Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia. Nie jest ono jedynie jedn\u0105 z cech Boga, ale najwi\u0119kszym przymiotem Jego mi\u0142o\u015bci. Jezus podkre\u015bla\u0142, \u017ce najbardziej rani Go brak zaufania ze strony cz\u0142owieka. Dlatego centrum or\u0119dzia przekazanego przez Faustyn\u0119 jest postawa ufno\u015bci. B\u00f3g pragnie, aby cz\u0142owiek nie ba\u0142 si\u0119 do Niego wraca\u0107, nawet po ci\u0119\u017ckim grzechu. Nowo\u015b\u0107 tego spojrzenia polega\u0142a na mocnym podkre\u015bleniu, \u017ce czas wsp\u00f3\u0142czesny szczeg\u00f3lnie potrzebuje przypomnienia o mi\u0142osierdziu. \u015awiat naznaczony wojnami, l\u0119kiem i grzechem potrzebowa\u0142 \u015bwiat\u0142a nadziei. Przez Faustyn\u0119 B\u00f3g przypomnia\u0142, \u017ce Jego serce jest zawsze otwarte, a \u017ar\u00f3d\u0142o \u0142aski nigdy si\u0119 nie wyczerpuje.<\/p>

Wyb\u00f3r \u015bw. Faustyny uczy nas kilku wa\u017cnych prawd. Po pierwsze, B\u00f3g mo\u017ce pos\u0142u\u017cy\u0107 si\u0119 ka\u017cdym cz\u0142owiekiem, nawet najbardziej niepozornym. Po drugie, najwi\u0119ksz\u0105 odpowiedzi\u0105 na Bo\u017ce mi\u0142osierdzie jest ufno\u015b\u0107. Po trzecie, ka\u017cdy z nas jest zaproszony, aby nie tylko przyjmowa\u0107 mi\u0142osierdzie, ale tak\u017ce przekazywa\u0107 je innym \u2013 przez przebaczenie, cierpliwo\u015b\u0107 i mi\u0142o\u015b\u0107. Historia \u015bw. Faustyny pokazuje, \u017ce Bo\u017ce mi\u0142osierdzie nie jest teori\u0105, ale \u017cyw\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105. B\u00f3g nadal m\u00f3wi do \u015bwiata i wzywa ludzi do nawr\u00f3cenia oraz zaufania. A ka\u017cdy, kto powtarza z wiar\u0105 \u201eJezu, ufam Tobie\u201d, otwiera swoje serce na najwi\u0119kszy dar \u2013 mi\u0142o\u015b\u0107 Boga, kt\u00f3ra podnosi, uzdrawia i prowadzi do \u015bwi\u0119to\u015bci.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 22 lutego 2026.<\/span><\/i><\/div>

Bo\u017ce Mi\u0142osierdzie w Listach \u015bw. Piotra Aposto\u0142a<\/strong><\/p>

\u015awi\u0119ty Piotr Aposto\u0142, podobnie jak inni autorzy pism Nowego Testamentu, ukazuje Bo\u017ce mi\u0142osierdzie jako centralny element zbawczego dzia\u0142ania Boga wobec cz\u0142owieka.
W Pierwszym Li\u015bcie \u015bw. Piotr zaczyna swoje przes\u0142anie od dzi\u0119kczynienia Bogu: \u201eNiech b\u0119dzie b\u0142ogos\u0142awiony B\u00f3g i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, kt\u00f3ry wed\u0142ug wielkiego mi\u0142osierdzia swego przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa na nowo zrodzi\u0142 nas do \u017cywej nadziei\u201d (1 P 1,3). Piotr ukazuje tutaj mi\u0142osierdzie Boga jako czyn, kt\u00f3ry daje nowe \u017cycie i \u017cyw\u0105 nadziej\u0119, jak\u0105 wierz\u0105cy otrzymuj\u0105 dzi\u0119ki zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa. To mi\u0142osierdzie nie jest czym\u015b odleg\u0142ym ani abstrakcyjnym \u2014 jest to realne dzia\u0142anie Boga w historii zbawienia, kt\u00f3re przemienia nasze \u017cycie i daje pewno\u015b\u0107 zbawienia nawet w obliczu trud\u00f3w codzienno\u015bci.<\/p>

\u015awi\u0119ty Piotr uczy, \u017ce Bo\u017ce mi\u0142osierdzie ca\u0142kowicie zmienia \u017cycie cz\u0142owieka. Przypomina, \u017ce kiedy\u015b ludzie \u017cyli z dala od Boga \u2013 byli jakby \u201enie Jego ludem\u201d i nie do\u015bwiadczali Jego mi\u0142osierdzia. Trwali w grzechu i nie mieli z Nim bliskiej relacji. Jednak dzi\u0119ki Jezusowi Chrystusowi wszystko si\u0119 zmieni\u0142o. Teraz \u2013 jak m\u00f3wi Piotr \u2013 stali\u015bmy si\u0119 ludem Boga i otrzymali\u015bmy Jego mi\u0142osierdzie. Oznacza to, \u017ce B\u00f3g nie tylko przebacza nasze grzechy, ale tak\u017ce daje nam nowe miejsce w swoim domu. Przyjmuje nas jak do rodziny i czyni swoimi dzie\u0107mi. Mi\u0142osierdzie Boga sprawia wi\u0119c, \u017ce nie jeste\u015bmy ju\u017c daleko od Niego. Nale\u017cymy do Niego i jeste\u015bmy zaproszeni, aby \u017cy\u0107 w Jego mi\u0142o\u015bci ka\u017cdego dnia.<\/p>

Dla \u015bw. Piotra mi\u0142osierdzie Boga musi mie\u0107 tak\u017ce konsekwencje w \u017cyciu wierz\u0105cego. Bo\u017ce mi\u0142osierdzie nie jest tylko darem, kt\u00f3ry otrzymujemy raz, ale darem, kt\u00f3ry jest wezwaniem do \u017cycia zgodnego z wol\u0105 Boga. Piotr wzywa chrze\u015bcijan, aby \u017cyli jako lud Bo\u017cy \u2014 nie tylko w my\u015bleniu, ale w konkretnych czynach mi\u0142o\u015bci i \u015bwi\u0119to\u015bci. Mi\u0142osierdzie przyj\u0119te od Boga ma przemienia\u0107 ich post\u0119powanie, relacje z innymi i spos\u00f3b, w jaki \u015bwiadcz\u0105 o Chrystusie wobec \u015bwiata.<\/p>

W nauczaniu \u015bw. Piotra mi\u0142osierdzie splata si\u0119 tak\u017ce z nadziej\u0105, jak\u0105 daje zmartwychwstanie Chrystusa. Mi\u0142osierdzie Bo\u017ce nie ko\u0144czy si\u0119 na przebaczeniu \u2014 prowadzi do \u017cywej nadziei i pewno\u015bci zbawienia, kt\u00f3re towarzyszy wierz\u0105cym przez ca\u0142e ich \u017cycie
i kt\u00f3re b\u0119dzie w pe\u0142ni objawione w chwale wiecznej. B\u00f3g, kt\u00f3ry w wielkim mi\u0142osierdziu odrodzi\u0142 nas ku nadziei \u2014 przez zmartwychwstanie Chrystusa \u2014 strze\u017ce nas moc\u0105 swojej mocy, a\u017c do ostatecznego objawienia zbawienia w wieczno\u015bci.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 15 lutego 2026.<\/span><\/i><\/div>

Katecheza 15 lutego 2026.<\/strong><\/p>

Mi\u0142osierdzie Bo\u017ce w nauczaniu \u015bw. Jakuba Aposto\u0142a<\/strong><\/p>

B\u00f3g objawia swoje mi\u0142osierdzie nie tylko w czynach Jezusa Chrystusa, ale tak\u017ce w nauczaniu Aposto\u0142\u00f3w, kt\u00f3rzy przekazywali Jego or\u0119dzie pierwszym wsp\u00f3lnotom chrze\u015bcija\u0144skim. Szczeg\u00f3lnym \u015bwiadectwem tej prawdy jest List \u015bw. Jakuba, w kt\u00f3rym mi\u0142osierdzie ukazane jest jako konkretna postawa \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego. Autor listu, \u015bw. Jakub Aposto\u0142, przypomina, \u017ce prawdziwa wiara nie mo\u017ce ogranicza\u0107 si\u0119 jedynie do s\u0142\u00f3w i deklaracji, lecz musi wyra\u017ca\u0107 si\u0119 w czynach mi\u0142o\u015bci wobec bli\u017anich.<\/p>

Zwraca tak\u017ce uwag\u0119, \u017ce mi\u0142osierdzie jest nieod\u0142\u0105czn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 \u017cycia cz\u0142owieka wierz\u0105cego. Uczy, \u017ce wiara bez uczynk\u00f3w jest martwa. Oznacza to, \u017ce cz\u0142owiek, kt\u00f3ry spotka\u0142 Boga, powinien okazywa\u0107 Jego mi\u0142o\u015b\u0107 innym ludziom, zw\u0142aszcza tym, kt\u00f3rzy s\u0105 s\u0142abi, ubodzy i potrzebuj\u0105 pomocy. Aposto\u0142 ostrzega przed oboj\u0119tno\u015bci\u0105 wobec cierpienia drugiego cz\u0142owieka. Pokazuje, \u017ce nie wystarczy wypowiedzie\u0107 dobre s\u0142owa czy z\u0142o\u017cy\u0107 pobo\u017cne \u017cyczenia, je\u015bli nie towarzyszy temu realna pomoc.<\/p>

W Li\u015bcie \u015bw. Jakuba mi\u0142osierdzie przedstawione jest tak\u017ce jako przeciwie\u0144stwo niesprawiedliwego oceniania i pot\u0119piania innych. Aposto\u0142 przypomina, \u017ce cz\u0142owiek nie powinien wynosi\u0107 si\u0119 ponad bli\u017anich ani os\u0105dza\u0107 ich surowo. Podkre\u015bla, \u017ce ka\u017cdy stanie przed Bogiem, kt\u00f3ry jest sprawiedliwy, ale r\u00f3wnocze\u015bnie pe\u0142en mi\u0142osierdzia. Dlatego zach\u0119ca wierz\u0105cych, aby pami\u0119tali, \u017ce \u201emi\u0142osierdzie odnosi triumf nad s\u0105dem\u201d. Te s\u0142owa pokazuj\u0105, \u017ce Bo\u017ca mi\u0142o\u015b\u0107 jest wi\u0119ksza ni\u017c ludzka s\u0142abo\u015b\u0107 i grzech, a cz\u0142owiek, kt\u00f3ry sam do\u015bwiadcza przebaczenia, powinien umie\u0107 przebacza\u0107 innym.<\/p>

\u015awi\u0119ty Jakub uczy r\u00f3wnie\u017c, \u017ce mi\u0142osierdzie wyra\u017ca si\u0119 w trosce o najbardziej potrzebuj\u0105cych. Wskazuje, \u017ce prawdziwa religijno\u015b\u0107 polega mi\u0119dzy innymi na opiece nad sierotami, wdowami i wszystkimi, kt\u00f3rzy znajduj\u0105 si\u0119 w trudnej sytuacji. Aposto\u0142 przypomina, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego nie jest dodatkiem do wiary, ale jej istot\u0105. Cz\u0142owiek wierz\u0105cy powinien w codziennym \u017cyciu dostrzega\u0107 tych, kt\u00f3rzy potrzebuj\u0105 wsparcia, i nie pozostawa\u0107 oboj\u0119tnym wobec ich cierpienia.<\/p>

Nauczanie zawarte w Li\u015bcie \u015bw. Jakuba jest wci\u0105\u017c aktualne. Wsp\u00f3\u0142czesny \u015bwiat cz\u0119sto zach\u0119ca do \u017cycia skupionego na sobie, w\u0142asnych potrzebach i sukcesie. Tymczasem chrze\u015bcijanin jest wezwany do \u017cycia mi\u0142osierdziem, kt\u00f3re wyra\u017ca si\u0119 w dobroci, cierpliwo\u015bci, gotowo\u015bci do przebaczenia i pomocy drugiemu cz\u0142owiekowi. Ka\u017cdy gest \u017cyczliwo\u015bci, ka\u017cde s\u0142owo wsparcia i ka\u017cdy czyn mi\u0142o\u015bci staje si\u0119 \u015bwiadectwem obecno\u015bci Boga w \u015bwiecie.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 8 lutego 2026.<\/span><\/i><\/div>

B\u00f3g jest mi\u0142o\u015bci\u0105 \u2013 \u015aw. Jan Aposto\u0142 o Bo\u017cym mi\u0142osierdziu.<\/strong><\/p>

\u015awi\u0119ty Jan Aposto\u0142 w swoich pismach przekazuje jedn\u0105 z najg\u0142\u0119bszych prawd wiary chrze\u015bcija\u0144skiej. Zdanie z jego Pierwszego Listu \u201eB\u00f3g jest mi\u0142o\u015bci\u0105\u201d jest najkr\u00f3tsz\u0105 i najlepsz\u0105 definicj\u0105 Pana Boga. Nie oznacza ono jedynie, \u017ce B\u00f3g potrafi kocha\u0107 albo \u017ce czasami okazuje mi\u0142o\u015b\u0107, ale \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 stanowi sam\u0105 istot\u0119 Boga. Wszystko, co B\u00f3g czyni wobec cz\u0142owieka, wyp\u0142ywa z mi\u0142o\u015bci i prowadzi do mi\u0142o\u015bci. Mi\u0142o\u015b\u0107 Boga nie jest uczuciem zmiennym ani zale\u017cnym od ludzkiego post\u0119powania. Jest ona doskona\u0142a, wierna i bezinteresowna. Cz\u0142owiek mo\u017ce odwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 od Boga, mo\u017ce pope\u0142nia\u0107 grzechy i pope\u0142nia\u0107 b\u0142\u0119dy, ale B\u00f3g nigdy nie przestaje go kocha\u0107.<\/p>

\u015awi\u0119ty Jan szczeg\u00f3lnie podkre\u015bla, \u017ce Bo\u017ca mi\u0142o\u015b\u0107 objawi\u0142a si\u0119 najpe\u0142niej w Jezusie Chrystusie. B\u00f3g nie pozosta\u0142 daleki i niedost\u0119pny, lecz z mi\u0142o\u015bci sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem. Wcielenie Jezusa pokazuje, \u017ce B\u00f3g pragnie by\u0107 blisko cz\u0142owieka, dzieli\u0107 jego \u017cycie, rado\u015bci i cierpienia oraz prowadzi\u0107 go do zbawienia. Jezus swoim nauczaniem ukazuje, \u017ce prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 przekracza ludzkie schematy. Uczy przebaczenia, troski o potrzebuj\u0105cych oraz mi\u0142o\u015bci nawet wobec nieprzyjaci\u00f3\u0142. Najwi\u0119kszym dowodem tej mi\u0142o\u015bci jest jednak ofiara krzy\u017ca. Jezus oddaje swoje \u017cycie dobrowolnie, aby cz\u0142owiek m\u00f3g\u0142 otrzyma\u0107 przebaczenie grzech\u00f3w i nowe \u017cycie. Wed\u0142ug \u015bw. Jana krzy\u017c nie jest znakiem kl\u0119ski, lecz najwi\u0119kszym zwyci\u0119stwem mi\u0142o\u015bci Boga nad grzechem i \u015bmierci\u0105.<\/p>

B\u00f3g nie tylko kocha cz\u0142owieka, ale tak\u017ce przebacza mu winy, podnosi go z upadku i daje mu mo\u017cliwo\u015b\u0107 rozpocz\u0119cia nowego \u017cycia. \u015awi\u0119ty Jan podkre\u015bla, \u017ce Bo\u017ca mi\u0142o\u015b\u0107 zawsze jest pierwsza. To nie cz\u0142owiek pierwszy szuka Boga, lecz B\u00f3g pierwszy wychodzi do cz\u0142owieka, zapraszaj\u0105c go do relacji ze sob\u0105. Cz\u0142owiek mo\u017ce odpowiedzie\u0107 na t\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107, przyjmuj\u0105c przebaczenie i otwieraj\u0105c swoje serce na Boga.<\/p>

Aposto\u0142 Jan naucza r\u00f3wnie\u017c, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 Boga nie mo\u017ce pozosta\u0107 jedynie teori\u0105. Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry wierzy w Boga, powinien ukazywa\u0107 Jego mi\u0142o\u015b\u0107 w swoim codziennym \u017cyciu. Nie mo\u017cna kocha\u0107 Boga, kt\u00f3rego si\u0119 nie widzi, je\u015bli nie kocha si\u0119 bli\u017aniego, kt\u00f3rego si\u0119 widzi. Mi\u0142o\u015b\u0107 chrze\u015bcija\u0144ska wyra\u017ca si\u0119 w przebaczeniu, pomocy potrzebuj\u0105cym, cierpliwo\u015bci wobec innych ludzi, trosce o samotnych i cierpi\u0105cych oraz gotowo\u015bci do po\u015bwi\u0119cenia. Mi\u0142o\u015b\u0107 wobec bli\u017anich staje si\u0119 sprawdzianem autentyczno\u015bci wiary.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 1 lutego 2026.<\/span><\/i><\/div>

Mi\u0142osierdzie Boga objawione w czynach Jezusa<\/strong><\/p>

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 B\u00f3g objawia swoje mi\u0142osierdzie w spos\u00f3b najbardziej pe\u0142ny i czytelny w osobie Jezusa Chrystusa. Patrz\u0105c na Jego \u017cycie, s\u0142owa i czyny, mo\u017cemy zobaczy\u0107, jaki naprawd\u0119 jest B\u00f3g. Jezus nie przyszed\u0142 jedynie po to, aby naucza\u0107, ale aby pokaza\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107 Ojca w konkretnych gestach wobec cz\u0142owieka. Ka\u017cde Jego spotkanie z lud\u017ami staje si\u0119 znakiem Bo\u017cego mi\u0142osierdzia, kt\u00f3re pochyla si\u0119 nad ludzk\u0105 s\u0142abo\u015bci\u0105, cierpieniem i grzechem.<\/p>

Jezus w swoim ziemskim \u017cyciu szczeg\u00f3lnie zwraca\u0142 uwag\u0119 na tych, kt\u00f3rzy byli odrzuceni, chorzy i zagubieni. Uzdrawia\u0142 chorych, przywraca\u0142 nadziej\u0119 cierpi\u0105cym i przebacza\u0142 grzesznikom. Nie ba\u0142 si\u0119 dotyka\u0107 tr\u0119dowatych ani rozmawia\u0107 z tymi, kt\u00f3rych inni pot\u0119piali. W Jego czynach wida\u0107 Boga, kt\u00f3ry nie odsuwa si\u0119 od cz\u0142owieka, lecz wychodzi mu naprzeciw z mi\u0142o\u015bci\u0105 i wsp\u00f3\u0142czuciem. Jezus pokazuje, \u017ce mi\u0142osierdzie nie jest s\u0142abo\u015bci\u0105, ale si\u0142\u0105, kt\u00f3ra potrafi podnie\u015b\u0107 cz\u0142owieka i da\u0107 mu nowe \u017cycie.<\/p>

Szczeg\u00f3lnym znakiem Bo\u017cego mi\u0142osierdzia jest przebaczenie. Jezus wielokrotnie odpuszcza\u0142 grzechy, daj\u0105c ludziom szans\u0119 na nawr\u00f3cenie i rozpocz\u0119cie od nowa. Nie pot\u0119pia\u0142, lecz zaprasza\u0142 do zmiany \u017cycia. W ten spos\u00f3b objawia\u0142 prawd\u0119 o Bogu, kt\u00f3ry jest Ojcem pe\u0142nym mi\u0142o\u015bci, cierpliwym i gotowym przebacza\u0107. Najpe\u0142niej mi\u0142osierdzie Boga objawi\u0142o si\u0119 jednak na krzy\u017cu, gdzie Jezus odda\u0142 swoje \u017cycie za grzesznik\u00f3w, modl\u0105c si\u0119 nawet za tych, kt\u00f3rzy Go skazali i ukrzy\u017cowali.<\/p>

Bo\u017ce mi\u0142osierdzie objawione w czynach Jezusa nie jest tylko przes\u0142aniem do podziwiania, ale wezwaniem skierowanym do ka\u017cdego z nas. Jezus zaprasza swoich uczni\u00f3w, aby na\u015bladowali Go w mi\u0142o\u015bci i mi\u0142osierdziu. Ka\u017cdy chrze\u015bcijanin jest wezwany, by w codziennym \u017cyciu by\u0107 \u015bwiadkiem tej samej mi\u0142o\u015bci \u2014 przez przebaczenie, pomoc potrzebuj\u0105cym, cierpliwo\u015b\u0107 i wra\u017cliwo\u015b\u0107 na drugiego cz\u0142owieka. Przyjmuj\u0105c mi\u0142osierdzie Boga, jeste\u015bmy jednocze\u015bnie zaproszeni, aby nie\u015b\u0107 je innym, tak aby \u015bwiat m\u00f3g\u0142 rozpozna\u0107 w naszych czynach oblicze mi\u0142osiernego Ojca.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 25 stycznia 2026.<\/span><\/i><\/div>

Mi\u0142osierdzie Boga objawione w czynach Jezusa<\/strong><\/p>

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 B\u00f3g objawia swoje mi\u0142osierdzie w spos\u00f3b najbardziej pe\u0142ny i czytelny w osobie Jezusa Chrystusa. Patrz\u0105c na Jego \u017cycie, s\u0142owa i czyny, mo\u017cemy zobaczy\u0107, jaki naprawd\u0119 jest B\u00f3g. Jezus nie przyszed\u0142 jedynie po to, aby naucza\u0107, ale aby pokaza\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107 Ojca w konkretnych gestach wobec cz\u0142owieka. Ka\u017cde Jego spotkanie z lud\u017ami staje si\u0119 znakiem Bo\u017cego mi\u0142osierdzia, kt\u00f3re pochyla si\u0119 nad ludzk\u0105 s\u0142abo\u015bci\u0105, cierpieniem i grzechem.<\/p>

Jezus w swoim ziemskim \u017cyciu szczeg\u00f3lnie zwraca\u0142 uwag\u0119 na tych, kt\u00f3rzy byli odrzuceni, chorzy i zagubieni. Uzdrawia\u0142 chorych, przywraca\u0142 nadziej\u0119 cierpi\u0105cym i przebacza\u0142 grzesznikom. Nie ba\u0142 si\u0119 dotyka\u0107 tr\u0119dowatych ani rozmawia\u0107 z tymi, kt\u00f3rych inni pot\u0119piali. W Jego czynach wida\u0107 Boga, kt\u00f3ry nie odsuwa si\u0119 od cz\u0142owieka, lecz wychodzi mu naprzeciw z mi\u0142o\u015bci\u0105 i wsp\u00f3\u0142czuciem. Jezus pokazuje, \u017ce mi\u0142osierdzie nie jest s\u0142abo\u015bci\u0105, ale si\u0142\u0105, kt\u00f3ra potrafi podnie\u015b\u0107 cz\u0142owieka i da\u0107 mu nowe \u017cycie.<\/p>

Szczeg\u00f3lnym znakiem Bo\u017cego mi\u0142osierdzia jest przebaczenie. Jezus wielokrotnie odpuszcza\u0142 grzechy, daj\u0105c ludziom szans\u0119 na nawr\u00f3cenie i rozpocz\u0119cie od nowa. Nie pot\u0119pia\u0142, lecz zaprasza\u0142 do zmiany \u017cycia. W ten spos\u00f3b objawia\u0142 prawd\u0119 o Bogu, kt\u00f3ry jest Ojcem pe\u0142nym mi\u0142o\u015bci, cierpliwym i gotowym przebacza\u0107. Najpe\u0142niej mi\u0142osierdzie Boga objawi\u0142o si\u0119 jednak na krzy\u017cu, gdzie Jezus odda\u0142 swoje \u017cycie za grzesznik\u00f3w, modl\u0105c si\u0119 nawet za tych, kt\u00f3rzy Go skazali i ukrzy\u017cowali.<\/p>

Bo\u017ce mi\u0142osierdzie objawione w czynach Jezusa nie jest tylko przes\u0142aniem do podziwiania, ale wezwaniem skierowanym do ka\u017cdego z nas. Jezus zaprasza swoich uczni\u00f3w, aby na\u015bladowali Go w mi\u0142o\u015bci i mi\u0142osierdziu. Ka\u017cdy chrze\u015bcijanin jest wezwany, by w codziennym \u017cyciu by\u0107 \u015bwiadkiem tej samej mi\u0142o\u015bci \u2014 przez przebaczenie, pomoc potrzebuj\u0105cym, cierpliwo\u015b\u0107 i wra\u017cliwo\u015b\u0107 na drugiego cz\u0142owieka. Przyjmuj\u0105c mi\u0142osierdzie Boga, jeste\u015bmy jednocze\u015bnie zaproszeni, aby nie\u015b\u0107 je innym, tak aby \u015bwiat m\u00f3g\u0142 rozpozna\u0107 w naszych czynach oblicze mi\u0142osiernego Ojca.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 18 stycznia 2026.<\/span><\/i><\/div>

Mi\u0142osierdzie Boga w przypowie\u015bci o synu marnotrawnym<\/strong><\/p>

Jedn\u0105 z najpi\u0119kniejszych przypowie\u015bci, jakie pozostawi\u0142 nam Jezus, jest przypowie\u015b\u0107 o synu marnotrawnym. Cz\u0119sto skupiamy si\u0119 w niej na zagubionym synu i jego post\u0119powaniu. Jednak sercem tej przypowie\u015bci nie jest syn, lecz Ojciec \u2013 Ojciec mi\u0142osierny, kt\u00f3ry objawia nam, jaki naprawd\u0119 jest B\u00f3g.<\/p>

M\u0142odszy syn prosz\u0105c ojca o cz\u0119\u015b\u0107 maj\u0105tku daje mu do zrozumienia: \u201echc\u0119 \u017cy\u0107 bez ciebie, nie jeste\u015b mi do niczego potrzebny\u201d. Odej\u015bcie syna jest obrazem grzechu \u2013 odej\u015bcia od Boga, pragnienia samodzielno\u015bci, \u017cycia wed\u0142ug w\u0142asnych zasad. Ojciec jednak nie zatrzymuje syna si\u0142\u0105. Pozwala mu odej\u015b\u0107, bo prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 szanuje wolno\u015b\u0107, nawet wtedy, gdy prowadzi ona do cierpienia. Najwa\u017cniejsze dzieje si\u0119 w chwili powrotu. Ewangelia m\u00f3wi, \u017ce ojciec wypatrywa\u0142 syna. To niezwykle poruszaj\u0105cy obraz. Ojciec nie czeka oboj\u0119tnie. On codziennie wygl\u0105da, t\u0119skni, ma nadziej\u0119 na powr\u00f3t. Gdy tylko dostrzega syna z daleka, wzrusza si\u0119 g\u0142\u0119boko, biegnie ku niemu, rzuca mu si\u0119 na szyj\u0119 i ca\u0142uje go. W tamtych czasach starszy, dostojny m\u0119\u017cczyzna nie biega\u0142. A jednak Ojciec \u0142amie wszelkie konwenanse, bo mi\u0142osierdzie jest wa\u017cniejsze ni\u017c godno\u015b\u0107, ni\u017c sprawiedliwo\u015b\u0107 po ludzku rozumiana.<\/p>

Syn nie zd\u0105\u017cy nawet wypowiedzie\u0107 ca\u0142ej przygotowanej mowy. Ojciec nie robi mu wyrzut\u00f3w, nie wypomina win, nie \u017c\u0105da wyja\u015bnie\u0144. Zamiast tego przywraca mu godno\u015b\u0107: daje szat\u0119, pier\u015bcie\u0144 i sanda\u0142y. To znak, \u017ce syn zn\u00f3w jest dzieckiem, a nie s\u0142ug\u0105. Pier\u015bcie\u0144 w kulturze biblijnej by\u0142 znakiem przynale\u017cno\u015bci, w\u0142adzy i synostwa. Cz\u0119sto by\u0142 to sygnet, kt\u00f3rym piecz\u0119towano dokumenty. Daj\u0105c synowi pier\u015bcie\u0144, Ojciec m\u00f3wi: \u201eNadal jeste\u015b moim synem. Masz moje zaufanie. Nie jeste\u015b tylko kim\u015b, komu darowa\u0142em win\u0119 \u2013 jeste\u015b dziedzicem\u201d. Mi\u0142osierdzie Boga nie ko\u0144czy si\u0119 na samym przebaczeniu grzech\u00f3w. B\u00f3g przywraca nam pe\u0142n\u0105 godno\u015b\u0107 dziecka Bo\u017cego i obdarza zaufaniem, mimo \u017ce zna nasz\u0105 s\u0142abo\u015b\u0107. To obraz sakramentu pojednania, w kt\u00f3rym B\u00f3g nie tylko g\u0142adzi grzech, ale na nowo czyni nas swoimi dzie\u0107mi.<\/p>

Sanda\u0142y natomiast by\u0142y znakiem wolno\u015bci. Niewolnicy chodzili boso, synowie i ludzie wolni nosili sanda\u0142y. Ojciec, nakazuj\u0105c w\u0142o\u017cy\u0107 synowi sanda\u0142y, jasno pokazuje: \u201eNie wracasz jako niewolnik ani najemnik. Nie musisz odpracowywa\u0107 swojej winy. Jeste\u015b wolny\u201d. Mi\u0142osierdzie Boga nie upokarza, nie wi\u0105\u017ce cz\u0142owieka przesz\u0142ym grzechem, ale przywraca mu wolno\u015b\u0107 serca. B\u00f3g nie chce nas widzie\u0107 na kolanach z l\u0119ku, lecz stoj\u0105cych w wolno\u015bci dzieci. Pier\u015bcie\u0144 i sanda\u0142y razem m\u00f3wi\u0105 nam, kim jeste\u015bmy w oczach Boga: kochanymi dzie\u0107mi, a nie s\u0142ugami; wolnymi, a nie niewolnikami przesz\u0142o\u015bci.<\/p>

W tej przypowie\u015bci Ojciec wychodzi r\u00f3wnie\u017c do starszego syna, kt\u00f3ry nie potrafi cieszy\u0107 si\u0119 z powrotu brata. I tu widzimy kolejne oblicze mi\u0142osierdzia: Ojciec cierpliwie t\u0142umaczy, zaprasza do rado\u015bci, nie pot\u0119pia tak\u017ce jego zamkni\u0119tego serca. B\u00f3g jest mi\u0142osierny zar\u00f3wno wobec tych, kt\u00f3rzy od Niego odeszli, jak i wobec tych, kt\u00f3rzy s\u0105 blisko, ale nie potrafi\u0105 kocha\u0107. Przypowie\u015b\u0107 o synu marnotrawnym objawia nam prawd\u0119 fundamentaln\u0105: B\u00f3g nie m\u0119czy si\u0119 przebaczaniem. Jego mi\u0142osierdzie jest wi\u0119ksze ni\u017c ka\u017cdy grzech. Ka\u017cdy z nas mo\u017ce odnale\u017a\u0107 si\u0119 w tej historii \u2013 czasem jako m\u0142odszy syn, czasem jako starszy. Ale najwa\u017cniejsze, by\u015bmy uwierzyli, \u017ce zawsze czeka na nas Ojciec.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza11 stycznia 2026.<\/span><\/i><\/div>

Syn Bo\u017cy przyszed\u0142 na \u015bwiat po to, aby pokaza\u0107 nam, jaki naprawd\u0119 jest B\u00f3g<\/strong><\/p>

Przygotowuj\u0105c si\u0119 do wydarzenia peregrynacji obrazu Jezusa Mi\u0142osiernego w naszej diecezji rozwa\u017cmy dzi\u015b prawd\u0119, \u017ce Jezus Chrystus przyszed\u0142 na \u015bwiat, aby objawi\u0107 ludziom prawdziwe oblicze Boga. Sam m\u00f3wi o sobie w Ewangelii wed\u0142ug \u015bw. Jana: \u201eKto Mnie zobaczy\u0142, zobaczy\u0142 tak\u017ce i Ojca\u201d (J 14,9). Te s\u0142owa jasno pokazuj\u0105, \u017ce Jezus nie tylko m\u00f3wi o Bogu, ale jest Jego najpe\u0142niejszym objawieniem. W Nim B\u00f3g sta\u0142 si\u0119 widzialny i bliski cz\u0142owiekowi.<\/p>

Ju\u017c na pocz\u0105tku Ewangelii \u015bw. Jana czytamy: \u201eS\u0142owo sta\u0142o si\u0119 cia\u0142em i zamieszka\u0142o w\u015br\u00f3d nas\u201d (J 1,14). B\u00f3g nie pozosta\u0142 daleki ani niedost\u0119pny. W Jezusie wszed\u0142 w ludzk\u0105 histori\u0119, przyj\u0105\u0142 nasze cia\u0142o, nasze \u017cycie i nasze do\u015bwiadczenia. To objawienie Boga, kt\u00f3ry chce by\u0107 z cz\u0142owiekiem i dzieli\u0107 jego los. Ewangelie ukazuj\u0105 Jezusa jako Tego, kt\u00f3ry pochyla si\u0119 nad ludzk\u0105 s\u0142abo\u015bci\u0105. Gdy widzi t\u0142umy, \u201elituje si\u0119 nad nimi, bo byli jak owce niemaj\u0105ce pasterza\u201d(por. Mk 6,34). To wsp\u00f3\u0142czucie Jezusa objawia serce Boga – Boga, kt\u00f3ry widzi zagubienie cz\u0142owieka i nie pozostaje wobec niego oboj\u0119tny.<\/p>

Jezus objawia mi\u0142osiernego Boga szczeg\u00f3lnie przez przypowie\u015bci. W przypowie\u015bci o mi\u0142osiernym Ojcu s\u0142yszymy, \u017ce \u201egdy syn by\u0142 jeszcze daleko, ojciec ujrza\u0142 go i wzruszy\u0142 si\u0119 g\u0142\u0119boko; wybieg\u0142 naprzeciw niego\u201d (\u0141k 15,20). Ten obraz Ojca wychodz\u0105cego na spotkanie grzesznika pokazuje, jaki naprawd\u0119 jest B\u00f3g \u2014 cierpliwy, czekaj\u0105cy i gotowy przebacza\u0107. R\u00f3wnie\u017c czyny Jezusa s\u0105 objawieniem Boga. Gdy tr\u0119dowaty prosi: \u201eJe\u015bli chcesz, mo\u017cesz mnie oczy\u015bci\u0107\u201d, Jezus odpowiada: \u201eChc\u0119, b\u0105d\u017a oczyszczony\u201d (Mk 1,40\u201341). W tym prostym ge\u015bcie dotkni\u0119cia chorego objawia si\u0119 B\u00f3g, kt\u00f3ry nie boi si\u0119 ludzkiej n\u0119dzy i nie odwraca wzroku od cierpienia.<\/p>

Wobec grzesznik\u00f3w Jezus ukazuje mi\u0142osierdzie Boga. Do kobiety pochwyconej na cudzo\u0142\u00f3stwie m\u00f3wi: \u201eI Ja ciebie nie pot\u0119piam. Id\u017a i odt\u0105d ju\u017c nie grzesz\u201d (J 8,11). B\u00f3g objawiony w Jezusie nie pot\u0119pia cz\u0142owieka, lecz daje mu szans\u0119 nowego \u017cycia. Najpe\u0142niej B\u00f3g objawia swoje oblicze w m\u0119ce i \u015bmierci Jezusa. \u015aw. Pawe\u0142 pisze: \u201eB\u00f3g okazuje nam swoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 w\u0142a\u015bnie przez to, \u017ce Chrystus umar\u0142 za nas, gdy\u015bmy byli jeszcze grzesznikami\u201d (Rz 5,8). Krzy\u017c nie jest znakiem odrzucenia, lecz najwy\u017cszym dowodem mi\u0142osiernej mi\u0142o\u015bci Boga.<\/p>

Po zmartwychwstaniu Jezus przychodzi do uczni\u00f3w, kt\u00f3rzy Go opu\u015bcili, i m\u00f3wi: \u201ePok\u00f3j wam\u201d (J 20,19). Nie wypomina im zdrady, ale obdarza ich pokojem i posy\u0142a z misj\u0105 przebaczenia grzech\u00f3w. W ten spos\u00f3b objawia Boga, kt\u00f3ry zawsze daje cz\u0142owiekowi nowy pocz\u0105tek. Patrz\u0105c na Jezusa Chrystusa, mo\u017cemy z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 powiedzie\u0107: w Nim B\u00f3g objawi\u0142 swoje mi\u0142osierne oblicze. Nie jest to B\u00f3g daleki ani surowy, lecz Ojciec pe\u0142en mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ry w swoim Synu wychodzi na spotkanie ka\u017cdego cz\u0142owieka.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 4 stycznia 2026.<\/span><\/i><\/div>

Mi\u0142osierdzie Bo\u017ce \u2013 samo serce dzia\u0142ania Boga wobec cz\u0142owieka<\/strong><\/p>

W \u015awi\u0119to Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego, 12 kwietnia bie\u017c\u0105cego roku rozpocznie si\u0119 w Diecezji Sandomierskiej peregrynacja obrazu Jezusa Mi\u0142osiernego. B\u0119dzie to okazja i czas do zg\u0142\u0119biania tajemnicy Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia. W zwi\u0105zku z tym rozpoczynamy cykl katechez wyja\u015bniaj\u0105cych ten najwi\u0119kszy przymiot Boga. Przez kolejne niedziele b\u0119dziemy\u00a0 pr\u00f3bowali przybli\u017ca\u0107 tajemnice Boga, kt\u00f3ry jest \u0142askawy i mi\u0142osierny.<\/p>

Jednym z najwa\u017cniejszych w\u0105tk\u00f3w biblijnego objawienia jest prawda o Bogu jako Tym, kt\u00f3ry jest mi\u0142osierny. Nie jest to jedynie jeden z Jego przymiot\u00f3w, lecz samo serce Jego dzia\u0142ania wobec cz\u0142owieka. B\u00f3g w\u00a0 Biblii objawia si\u0119 jako Ten, kt\u00f3ry pochyla si\u0119 nad ludzk\u0105 s\u0142abo\u015bci\u0105, grzechem i cierpieniem, nie po to, by zniszczy\u0107, ale by ocali\u0107.\u00a0 Stary Testament opisuje mi\u0142osierdzie Boga za pomoc\u0105 kilku hebrajskich termin\u00f3w, kt\u00f3re ukazuj\u0105 jego bogactwo i g\u0142\u0119bi\u0119. Nie s\u0105 to poj\u0119cia abstrakcyjne, lecz s\u0142owa wyrastaj\u0105ce z do\u015bwiadczenia relacji Boga z Jego ludem.<\/p>

Pierwszym i najcz\u0119\u015bciej u\u017cywanym s\u0142owem jest h<\/strong>esed<\/strong>. Oznacza ono wiern\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 Boga \u2013 mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra trwa pomimo niewierno\u015bci cz\u0142owieka. \u1e24<\/strong>esed<\/strong> nie jest uczuciem chwilowym, ale sta\u0142\u0105 postaw\u0105 wierno\u015bci i \u0142askawo\u015bci. Gdy psalmi\u015bci powtarzaj\u0105: \u201eBo na wieki trwa Jego mi\u0142osierdzie\u201d (np. Ps 136), u\u017cywaj\u0105 w\u0142a\u015bnie tego terminu. Oznacza on mi\u0142o\u015b\u0107 Boga, kt\u00f3ra nie cofa si\u0119 nawet wtedy, gdy cz\u0142owiek \u0142amie przymierze.<\/p>

Drugim wa\u017cnym poj\u0119ciem jest ra<\/strong>h<\/strong>am\u00eem<\/strong>, wywodz\u0105ce si\u0119 od s\u0142owa re<\/em>h<\/em>em<\/em>, oznaczaj\u0105cego \u0142ono matki. Termin ten ukazuje mi\u0142osierdzie Boga jako mi\u0142o\u015b\u0107 czu\u0142\u0105, macierzy\u0144sk\u0105, pe\u0142n\u0105 wsp\u00f3\u0142czucia. Prorocy pos\u0142uguj\u0105 si\u0119 tym obrazem, aby ukaza\u0107, \u017ce B\u00f3g lituje si\u0119 nad swoim ludem jak matka nad dzieckiem: \u201eCzy\u017c mo\u017ce niewiasta zapomnie\u0107 o swym niemowl\u0119ciu? A nawet gdyby zapomnia\u0142a, Ja nie zapomn\u0119 o tobie\u201d \u2013 m\u00f3wi prorok Izajasz (Iz 49,15).<\/p>

Trzecim terminem jest \u1e25<\/strong>\u0101nan<\/strong>, oznaczaj\u0105cy okazywanie \u0142aski temu, kto na ni\u0105 nie zas\u0142uguje. S\u0142owo to cz\u0119sto pojawia si\u0119 w modlitwach b\u0142agalnych, gdy cz\u0142owiek wo\u0142a do Boga o zmi\u0142owanie. Podkre\u015bla ono darmowo\u015b\u0107 Bo\u017cego mi\u0142osierdzia, kt\u00f3re nie jest zap\u0142at\u0105 za dobre uczynki, lecz darem wyp\u0142ywaj\u0105cym z Bo\u017cej dobroci.<\/p>

Te trzy poj\u0119cia razem ukazuj\u0105 pe\u0142ni\u0119 biblijnego mi\u0142osierdzia: wierno\u015b\u0107 przymierzu (<\/strong>\u1e25<\/strong>esed)<\/strong>, czu\u0142e wsp\u00f3\u0142czucie(ra<\/strong>\u1e25<\/strong>am\u00eem)<\/strong> oraz darmow\u0105 \u0142ask\u0119 (<\/strong>\u1e25<\/strong>\u0101nan)<\/strong>. Dzi\u0119ki nim Stary Testament objawia Boga jako Tego, kt\u00f3ry nie tylko przebacza, ale czyni to z mi\u0142o\u015bci wiernej, czu\u0142ej i bezinteresownej.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 21 grudnia 2025.<\/span><\/i><\/div>

Jak rozumie\u0107 s\u0142owa, \u017ce Jezus narodzi\u0142 si\u0119 z Maryi Dziewicy?<\/strong><\/p>

W Credo mszalnym wypowiadamy s\u0142owa, \u017ce Jezus narodzi\u0142 si\u0119 z Maryi Dziewicy. Zastan\u00f3wmy si\u0119 jak te s\u0142owa nale\u017cy rozumie\u0107? Jest dogmatem wiary, \u017ce\u00a0Maryja jest zawsze Dziewic\u0105, to znaczy, \u017ce jest Ni\u0105: przed urodzeniem, w czasie i po narodzeniu Chrystusa. Okre\u015blenie to oznacza brak wsp\u00f3\u0142\u017cycia p\u0142ciowego i zachowanie nienaruszalno\u015bci cielesnej. Jak naucza Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego<\/em>,\u00a0Matka Naj\u015bwi\u0119tsza przed i po narodzeniu Jezusa nie mia\u0142a innych dzieci, Jego za\u015b (Jezusa) pocz\u0119\u0142a bez udzia\u0142u m\u0119\u017cczyzny, moc\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego\u00a0(por. KKK 496).<\/p>

Ko\u015bci\u00f3\u0142 zawsze wierzy\u0142 w dziewictwo Maryi. Potwierdzaj\u0105 to Ewangelie, w kt\u00f3rych uznaje si\u0119 dziewicze pocz\u0119cie Jezusa za dzie\u0142o Bo\u017ce, przekraczaj\u0105ce wszelkie rozumienie i wszelkie ludzkie mo\u017cliwo\u015bci. Prawd\u0119 t\u0119 mo\u017cemy przyj\u0105\u0107 jedynie w kategoriach wiary, tak jak przyj\u0105\u0142 j\u0105 \u015bwi\u0119ty J\u00f3zef, do kt\u00f3rego Anio\u0142 Pa\u0144ski powiedzia\u0142 o Maryi, jego Ma\u0142\u017conce:\u00a0\u201eZ Ducha \u015awi\u0119tego jest to, co si\u0119 w Niej pocz\u0119\u0142o\u201d (Mt 1,20). Ko\u015bci\u00f3\u0142 widzi w tym stwierdzeniu wype\u0142nienie Bo\u017cej obietnicy danej przez proroka Izajasza, zapisanej na kartach Starego Testamentu:\u00a0\u201eOto Dziewica pocznie i porodzi Syna\u201d (por. KKK 497). Dziewictwo Maryi ukazuje absolutn\u0105 inicjatyw\u0119 Boga w przyj\u015bciu na \u015bwiat Jego Syna Jezusa Chrystusa.\u00a0Tylko B\u00f3g jest jedynym i prawdziwym Ojcem Jezusa.\u00a0Dzi\u0119ki tej nadzwyczajnej interwencji Boga Jezus nigdy nie by\u0142 oddalony od swojego Ojca z powodu natury ludzkiej, kt\u00f3r\u0105 przyj\u0105\u0142.<\/p>

Cz\u0142owiecze\u0144stwo Chrystusa od chwili cudownego pocz\u0119cia jest nape\u0142nione Duchem \u015awi\u0119tym, poniewa\u017c B\u00f3g \u201ez niezmierzonej obfito\u015bci udziela Mu Ducha\u201d (por. KKK 504). Rola Maryi w tym cudownym przyj\u015bciu Jezusa na \u015bwiat jest wyj\u0105tkowa. To na Ni\u0105 \u0142askawym okiem spojrza\u0142 B\u00f3g i poleci\u0142 Jej wielkie dzie\u0142o do wykonania, nie ingeruj\u0105c w jej dziewictwo. I cho\u0107 zapewne po ludzku nie rozumia\u0142a tej nadzwyczajnej ingerencji Boga, to jednak nie protestowa\u0142a, ale powiedzia\u0142a kr\u00f3tko \u201eniech mi si\u0119 stanie wed\u0142ug Twego s\u0142owa!\u201d (\u0141k 1,38). Dziewictwo Maryi sta\u0142o si\u0119 znakiem Jej szczeg\u00f3lnej wiary i oddania. W\u0142a\u015bnie ta Jej g\u0142\u0119boka wiara i zaufanie Bogu pozwoli\u0142y Jej sta\u0107 si\u0119 Matk\u0105 Zbawiciela. Jak napisa\u0142 \u015bw. Augustyn, \u201eMaryja jest bardziej b\u0142ogos\u0142awiona przez to, \u017ce przyj\u0119\u0142a Jezusa wiar\u0105, ni\u017c przez to, \u017ce pocz\u0119\u0142a Go ciele\u015bnie\u201d (por. KKK 506).<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 14 grudnia 2025.<\/span><\/i><\/div>

Jak rozumie\u0107 przywilej Niepokalanego Pocz\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny?<\/strong><\/p>

Jednym z czterech dogmat\u00f3w naszej wiary odnosz\u0105cych si\u0119 do osoby Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny jest\u00a0dogmat o Jej Niepokalanym Pocz\u0119ciu. Zastan\u00f3wmy si\u0119 jaka jest tre\u015b\u0107 tego dogmatu i jak nale\u017cy go rozumie\u0107?<\/p>

Tre\u015bci\u0105 dogmatu jest to, \u017ce\u00a0Naj\u015bwi\u0119tsza Maryja Panna, od chwili swego pocz\u0119cia w \u0142onie swojej matki \u2013 \u015bw. Anny, by\u0142a wolna od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego. Prawda ta zosta\u0142a uroczy\u015bcie og\u0142oszona przez papie\u017ca Piusa IX w bulli \u201eNieomylny B\u00f3g\u201d (\u201eIneffabilis Deus\u201d) z 8 grudnia 1854 r. \u201eNaj\u015bwi\u0119tsza Maryja Dziewica \u2013 czytamy w tym dokumencie \u2013 od pierwszej chwili swego pocz\u0119cia, przez \u0142ask\u0119 i szczeg\u00f3lny przywilej Boga wszechmog\u0105cego, na mocy przewidzianych zas\u0142ug Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego, zosta\u0142a zachowana nienaruszona od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego\u201d (KKK 491). Znamienne jest, \u017ce w chwili zwiastowania archanio\u0142 Gabriel pozdrawia J\u0105 jako \u201epe\u0142n\u0105 \u0142aski\u201d (\u0141k 1,28). (KKK 490). Przysz\u0142a wi\u0119c na \u015bwiat w stanie \u0142aski u\u015bwi\u0119caj\u0105cej, jako \u201epe\u0142na \u0142aski\u201d. Pe\u0142ni tej wymaga\u0142a szczeg\u00f3lna godno\u015b\u0107 przysz\u0142ej Matki Zbawiciela, st\u0105d te\u017c zosta\u0142a obdarowana przez Boga darami godnymi tak wielkiego zadania (KKK 490). Nie wypada\u0142o, aby ta, kt\u00f3r\u0105 B\u00f3g przewidzia\u0142 na Rodzicielk\u0119 swojego Syna, by\u0142a obci\u0105\u017cona grzechem Adama.<\/p>

Maryja zatem stanowi jedyny\u00a0wyj\u0105tek\u00a0spo\u015br\u00f3d ludzi. Podczas gdy na wszystkich ci\u0105\u017cy grzech pierworodny, dziedziczony po pierwszych rodzicach,\u00a0Ona uzyska\u0142a szczeg\u00f3lny przywilej, zostaj\u0105c ubogacona od pierwszej chwili pocz\u0119cia blaskami szczeg\u00f3lnej \u015bwi\u0119to\u015bci, kt\u00f3ra pochodzi w ca\u0142o\u015bci od Chrystusa. \u201eDzi\u0119ki \u0142asce Bo\u017cej Maryja przez ca\u0142e \u017cycie pozosta\u0142a wolna od wszelkiego grzechu osobistego\u201d (KKK 492). Wolno\u015b\u0107 od grzechu pierworodnego Maryi nie odcina Jej od nas, grzesznik\u00f3w. Jej moc silniejsza od pot\u0119gi szatana mo\u017ce nas wspom\u00f3c w naszej walce ze z\u0142em. W prefacji o Niepokalanym Pocz\u0119ciu modlimy si\u0119 do Boga: \u201eTy zachowa\u0142e\u015b Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Maryj\u0119 Pann\u0119 od zmazy grzechu pierworodnego i obdarzy\u0142e\u015b pe\u0142ni\u0105 \u0142aski, aby J\u0105 przygotowa\u0107 na godn\u0105 Matk\u0119 Twojego Syna\u201d. My nie jeste\u015bmy wolni od grzechu pierworodnego i jego nast\u0119pstw, lecz dysponujemy darem \u0142aski u\u015bwi\u0119caj\u0105cej uzyskanej w momencie chrztu i odzyskiwanej w sakramencie pokuty.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 7 grudnia \u00a02025.<\/span><\/i><\/div>

Jak nale\u017cy rozumie\u0107 Wniebowst\u0105pienie?<\/strong><\/p>

W wyznaniu wiary m\u00f3wimy: wierz\u0119, \u017ce Jezus \u201ewst\u0105pi\u0142 do nieba, siedzi po prawicy Boga, Ojca wszechmog\u0105cego, stamt\u0105d przyj\u00addzie s\u0105dzi\u0107 \u017cywych i umar\u0142ych\u201d. Po zmartwychwstaniu Jezus ukazywa\u0142 si\u0119 swoim uczniom przez 40 dni, jad\u0142 i pi\u0142 z nimi oraz poucza\u0142 ich o swoim Kr\u00f3lestwie. Ostatni raz ukaza\u0142 si\u0119 w chwili Wniebowst\u0105pienia.\u00a0Wst\u0119puj\u0105c do nieba, wywy\u017cszy\u0142 ludzk\u0105 natur\u0119 i jako prawdziwy B\u00f3g i prawdziwy Cz\u0142owiek zasiada po prawicy Ojca\u00a0(por. KKK 659).<\/p>

Wydarzenie Wniebowst\u0105pienia jest przej\u015bciem Jezusa z chwa\u0142y zmartwychwstania do chwa\u0142y wywy\u017cszenia po prawicy Ojca\u00a0(por. KKK 660). Zasiadanie po prawicy Ojca natomiast oznacza zapocz\u0105tkowanie kr\u00f3lestwa Mesjasza zapowiadane w Starym Testamencie przez proroka Daniela, kt\u00f3ry m\u00f3wi: \u201ePowierzono Mu panowanie, chwa\u0142\u0119 i w\u0142adz\u0119 kr\u00f3lew\u00adsk\u0105, a s\u0142u\u017cy\u0142y Mu wszystkie narody, ludy i j\u0119zyki. Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, kt\u00f3re nie przeminie, a Jego kr\u00f3lestwo nie ulegnie zag\u0142adzie\u201d (Dn 7,14). Ta prawda obecna jest tak\u017ce w mszalnym wyznaniu wiary, w s\u0142owach: \u201eKr\u00f3lestwu jego nie b\u0119dzie ko\u0144ca\u201d (por. KKK 664).<\/p>

Istnieje \u015bcis\u0142a wi\u0119\u017a mi\u0119dzy wniebowst\u0105pieniem Chrystusa a Jego powrotem przy ko\u0144cu \u015bwiata. Chrystus, kt\u00f3ry w zmartwych\u00adwstaniu odni\u00f3s\u0142 zwyci\u0119stwo nad \u015bmierci\u0105, rozpocz\u0105\u0142 dla nas nowy spo\u00ads\u00f3b \u017cycia z Bogiem. Jezus wchodzi pierwszy do tego \u017cycia, aby przygo\u00adtowa\u0107 miejsce dla swoich wybranych. W tym czasie chrze\u015bcijanie pozostaj\u0105 w nadziei, \u017ce pewnego dnia b\u0119d\u0105 \u017cy\u0107 z Chrystusem na wieki (por. KKK 666) Dlatego te\u017c przez wiar\u0119 i sakramenty winni by\u0107 zjednoczeni z Nim ju\u017c na ziemi. Po wej\u015bciu do nieba Jezus Chrystus wstawia si\u0119 te\u017c za nami\u00a0\u201ejako Po\u015brednik, kt\u00f3ry zapewnia nam nieustannie wylanie Ducha \u015awi\u0119tego\u201d (KKK 667). W ten spos\u00f3b Jezus realizuje swoje wieczne kap\u0142a\u0144stwo. Jak napisa\u0142 autor Listu do Hebrajczyk\u00f3w, Jezus Chrystus, jedyny Kap\u0142an nowego i wiecznego Przymierza \u201ewszed\u0142 nie do \u015bwi\u0105tyni zbudowanej r\u0119kami ludzkimi (…) ale do samego nieba, aby teraz wstawia\u0107 si\u0119 za nami przed obliczem Boga\u201d (Hbr 9,24).<\/p>

W fakcie Wniebowst\u0105pienia odczytujemy tak\u017ce prawd\u0119 o nas samych. Nikt z nas nie mo\u017ce wej\u015b\u0107 do nieba o w\u0142asnych si\u0142ach, ale potrzebny i konieczny jest nam Ten, kt\u00f3ry \u201ejako nasza G\u0142owa wyprze\u00addzi\u0142 nas do niebieskiej ojczyzny, aby umocni\u0107 nasz\u0105 nadziej\u0119, \u017ce jako cz\u0142onki mistycznego Cia\u0142a r\u00f3wnie\u017c tam wejdziemy\u201d (prefacja o Wnie\u00adbowst\u0105pieniu<\/em>). Pismo \u015awi\u0119te naucza o tej prawdzie w s\u0142owach \u201eNikt nie wst\u0105pi\u0142 do nie\u00adba opr\u00f3cz Tego, kt\u00f3ry z nieba zst\u0105pi\u0142 \u2014 Syna Cz\u0142owieczego\u201d (J 3,13).<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 30 listopada 2025.<\/span><\/i><\/div>

Jak nale\u017cy rozumie\u0107 fakt zmartwychwstania Jezusa?<\/strong><\/p>

W Credo mszalnym wypowiadamy s\u0142owa, \u017ce um\u0119czony i pogrzebany Chrystus trzeciego dnia zmartwychwsta\u0142. Czym jest zmartwychwstanie? Jest przej\u015bciem Chrystusa \u2013 wraz z dusz\u0105 i cia\u0142em \u2013 od \u015bmierci do \u017cycia poza czasem i przestrzeni\u0105. Jest uczestnictwem w stanie chwa\u0142y (por. KKK 646). Cielesno\u015b\u0107 Jezusa zmartwychwsta\u0142ego to cielesno\u015b\u0107 uwielbiona. Jego cia\u0142o jest to samo, ale nie takie samo. Jest tym samym cia\u0142em, kt\u00f3re zawis\u0142o na krzy\u017cu, ze \u015bladami gwo\u017adzi i w\u0142\u00f3czni, ale nie takim samym, gdy\u017c przekracza prawa natury (por. KKK 645). Potwierdzaj\u0105 to \u015bwiadectwa ewangelist\u00f3w, kt\u00f3rzy pisz\u0105 na przyk\u0142ad, \u017ce Jezus po zmartwychwstaniu wszed\u0142 do pomieszczenia mimo zamkni\u0119tych drzwi (por. J 20,26).<\/p>

Zmartwychwstanie jest jednak wydarzeniem tajemniczym. Jego rzeczywisto\u015b\u0107 potwierdza pusty gr\u00f3b i \u015bwiadectwa uczni\u00f3w. Dla wsp\u00f3\u0142czesnego cz\u0142owieka, cz\u0142owieka obrazu, przekaz\u00f3w telewizyjnych i internetowych, te argumenty wydaj\u0105 si\u0119 niewystarczaj\u0105ce. Dlaczego stra\u017cnicy czuwaj\u0105cy przy grobie \u201eprzegapili\u201d tak nadzwyczajny fakt i nie zdali z niego szczeg\u00f3\u0142owej relacji? Wszystko dlatego, \u017ce samo wydarzenie, a tym bardziej jego istota \u2013 przej\u015bcie ze \u015bmierci do \u017cycia \u2013 by\u0142y nieuchwytne dla ludzkich zmys\u0142\u00f3w. W tajemniczy dla nas spos\u00f3b Chrystus powsta\u0142 z martwych, opu\u015bci\u0142 gr\u00f3b, w kt\u00f3rym z\u0142o\u017cono Jego cia\u0142o. Jak napisa\u0142 Jan Pawe\u0142 II, \u201efakt ten by\u0142 zadziwiaj\u0105cy dla ludzi, kt\u00f3rzy si\u0119 znale\u017ali wobec czego\u015b, co ich przerasta\u0142o\u201d.<\/p>

Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa nie jest powrotem do \u017cycia ziemskiego, jak na przyk\u0142ad wskrzeszenie \u0141azarza, kt\u00f3re, cho\u0107 jest wydarzeniem cudownym, stanowi powr\u00f3t do normalnego \u017cycia ziemskiego. Wskrzeszony \u0141azarz prze\u017cy\u0142 zn\u00f3w jaki\u015b czas, ale ponownie umar\u0142. Chrystus \u201enie jest Bogiem umar\u0142ych, lecz \u017cywych\u201d (Mk 12,27), dlatego w\u0142asn\u0105 moc\u0105, zgodnie z wol\u0105 swego Ojca i nape\u0142niony Duchem \u015awi\u0119tym, \u201ezmartwychwsta\u0142 dnia trzeciego, jak oznajmia Pismo\u201d.<\/p>

Zmartwychwstanie nadaje te\u017c sens i potwierdza to wszystko, co Chrystus czyni\u0142 i czego naucza\u0142: o prawdzie i fa\u0142szu; o grzechu i s\u0105dzie; o zbawieniu i pot\u0119pieniu. Jest wype\u0142nieniem obietnic Starego Testamentu oraz zapowiedzi samego Zbawiciela. Jest potwierdzeniem bosko\u015bci Jezusa. Zmartwychwstanie otwiera cz\u0142owiekowi dost\u0119p do nowego \u017cycia, usprawiedliwia, przywraca \u0142ask\u0119 Bo\u017c\u0105. Jest zasad\u0105 i \u017ar\u00f3d\u0142em naszego przysz\u0142ego zmartwychwstania. \u201eChrystus zmartwychwsta\u0142 jako pierwszy spo\u015br\u00f3d tych, co pomarli\u201d (1 Kor 15, 20). Gdyby nie zmartwychwsta\u0142, daremne by\u0142oby nauczanie Ko\u015bcio\u0142a, pr\u00f3\u017cna by\u0142aby tak\u017ce nasza wiara (por. 1 Kor 15, 14).<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza, 23 listopada 2025.<\/span><\/i><\/div>

Co oznacza prawda o zst\u0105pieniu Chrystusa do piekie\u0142?<\/strong><\/p>

Odmawiaj\u0105c Sk\u0142ad Apostolski, powtarzamy s\u0142owa o zst\u0105pieniu Chrystusa do piekie\u0142. Dla wielu chrze\u015bcijan ta prawda jest niezrozumia\u0142a. Nie brakuje takich, kt\u00f3rzy zst\u0105pienie Chrystusa do piekie\u0142 rozumiej\u0105 jako zej\u015bcie do \u015bwiata pot\u0119pionych. Spr\u00f3bujmy wi\u0119c wyja\u015bni\u0107 w czasie dzisiejszej katechezy co ta prawda wyra\u017ca?<\/p>

Od pocz\u0105tku istnienia Ko\u015bcio\u0142a prawda ta by\u0142a obecna w jego nauczaniu i liturgii. Autor Staro\u017cytnej homilii na Wielk\u0105 i \u015awi\u0119t\u0105 Sobot\u0119<\/em> obrazowo opisa\u0142 to wydarzenie tak: Chrystus \u201eidzie, by odnale\u017a\u0107 pierwszego cz\u0142owieka, jak zgubion\u0105 owieczk\u0119. Pragnie nawiedzi\u0107 tych, kt\u00f3rzy siedz\u0105 zupe\u0142nie pogr\u0105\u017ceni w cieniu \u015bmierci; by wyzwoli\u0107 z b\u00f3l\u00f3w niewolnika Adama, a wraz z nim niewolnic\u0119 Ew\u0119\u201d. Do sprawiedliwych, kt\u00f3rzy wraz z pierwszymi lud\u017ami czekaj\u0105 na Odkupiciela, wo\u0142a: \u201eZbud\u017a si\u0119, kt\u00f3ry \u015bpisz! Nie po to bowiem ci\u0119 stworzy\u0142em, by\u015b pozostawa\u0142 sp\u0119tany w Otch\u0142ani. Powsta\u0144 z martwych, albowiem jestem \u017cyciem umar\u0142ych\u201d (por. KKK 635).<\/p>

Prawda wiary o zst\u0105pieniu Jezusa do piekie\u0142 jest wyra\u017cona j\u0119zykiem minionych czas\u00f3w. Miejsce przebywania zmar\u0142ych, do kt\u00f3rego zst\u0105pi\u0142 Jezus, okre\u015blano mianem otch\u0142ani, Szeolu, Hadesu, lub \u2013 w staropolszczy\u017anie \u2013 piekie\u0142. Tej krainy zmar\u0142ych \u201enie nale\u017cy uto\u017csamia\u0107 (…) z\u00a0piek\u0142em<\/em>\u00a0pot\u0119pionych\u201d (Kompedium KKK<\/em> 125). Owe \u201epiek\u0142a\u201d nale\u017cy rozumie\u0107 jako \u201elos tych wszystkich zmar\u0142ych, zar\u00f3wno sprawiedliwych, jak i z\u0142ych, kt\u00f3rzy zmarli przed Chrystusem. Zmar\u0142y Chrystus, w swojej duszy zjednoczonej z Jego Bosk\u0105 Osob\u0105, do\u0142\u0105czy\u0142 w krainie zmar\u0142ych do sprawiedliwych, kt\u00f3rzy czekali na Odkupiciela, aby dost\u0105pi\u0107 \u0142aski ogl\u0105dania Boga\u201d (Kompedium KKK<\/em> 125).<\/p>

W tej krainie zmarli pozbawieni byli ogl\u0105dania Boga i od\u0142\u0105czeni od Niego (por. Ps 6,6; 88,11\u201313; 115,17). Wej\u015bcie Jezusa w rzeczywisto\u015b\u0107 \u015bmierci oznacza podzielenie przez Niego powszechnego losu ludzi i przyj\u0119cie na Siebie wszystkich konsekwencji z nim zwi\u0105zanych \u2013 poczucia samotno\u015bci w obliczu \u015bmierci, opuszczenia i ciemno\u015bci. Solidarno\u015b\u0107 Jezusa z losem cz\u0142owieka jest tak silna, \u017ce wkracza On w rzeczywisto\u015b\u0107 cz\u0142owieczego bytu zwi\u0105zanego z grzechem i \u015bmierci\u0105. Szatan chcia\u0142 oderwa\u0107 cz\u0142owieka od Boga, zamkn\u0105\u0107 mu drog\u0119 do nieba, a \u017cycie ziemskie oraz wieczne uczyni\u0107 \u017cyciem bez Boga. St\u0105d wielka warto\u015b\u0107 zst\u0105pienia Jezusa do otch\u0142ani \u015bmierci, bo oto \u201enawet umar\u0142ym g\u0142oszono Ewangeli\u0119\u201d (1 P 4,6). W ten spos\u00f3b dokona\u0142o si\u0119 zwyci\u0119stwo Chrystusa nad mocami z\u0142a, grzechu i \u015bmierci. B\u00f3g pustk\u0119 \u015bmierci cz\u0142owieka wype\u0142ni\u0142 swoim \u017cyciem, kt\u00f3re nie zna granic. Dzi\u0119ki temu zwyci\u0119stwu mo\u017cemy \u015bpiewa\u0107 o Chrystusie jako Zwyci\u0119zcy \u015bmierci, piek\u0142a i szatana.<\/p>

Tego zwyci\u0119stwa nad piek\u0142em i szatanem nie mo\u017cna jednak rozumie\u0107 jako unicestwienie piek\u0142a pot\u0119pionych i wyzwolenia ze\u0144 zar\u00f3wno z\u0142ych, jak i sprawiedliwych. Ich los nie jest identyczny. Potwierdza to sam Jezus w wielu przypowie\u015bciach \u2013 mi\u0119dzy innymi w przypowie\u015bci o ubogim \u0141azarzu, kt\u00f3ry oczekiwa\u0142 wyzwolenia dusz sprawiedliwych na \u0142onie Abrahama (por. KKK 633). Dzi\u0119ki \u015bmierci Jezusa dost\u0105pi\u0142y i dost\u0119puj\u0105 odkupienia wszystkie, minione i obecne pokolenia sprawiedliwych, kt\u00f3rzy ca\u0142\u0105 swoj\u0105 ufno\u015b\u0107 i nadziej\u0119 pok\u0142adaj\u0105 w Bogu i Jego Mi\u0142osierdziu. Tajemnica zst\u0105pienia Jezusa do piekie\u0142 jest ci\u0105gle obecn\u0105 w naszym \u017cyciu Dobr\u0105 Nowin\u0105 o zwyci\u0119stwie \u017cycia nad \u015bmierci\u0105 i powo\u0142aniu cz\u0142owieka do \u017cycia wiecznego.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza, 16 listopada 2025.<\/span><\/i><\/div>

Dlaczego Jezus z\u0142o\u017cy\u0142 siebie samego Ojcu w ofierze?<\/strong><\/p>

Jezus Chrystus zosta\u0142 um\u0119czony na krzy\u017cu, na wzg\u00f3rzu Golgoty, podczas obchod\u00f3w Paschy \u2013 najwi\u0119kszego \u015bwi\u0119ta \u017cydowskiego. Sta\u0142o si\u0119 to wed\u0142ug najnowszych bada\u0144 biblijnych 7 kwietnia 30 r. M\u0119ka i \u015bmier\u0107 Jezusa Chrystusa, przedstawione przez Ewangelist\u00f3w i po\u015bwiadczone przez inne \u017ar\u00f3d\u0142a historyczne, by\u0142y dobrowoln\u0105 ofiar\u0105 Odkupiciela, podj\u0119t\u0105 ze wzgl\u0119du na mi\u0142o\u015b\u0107 Ojca (por. KKK 609), kt\u00f3ry \u201enas umi\u0142owa\u0142 i pos\u0142a\u0142 Syna swojego jako ofiar\u0119 przeb\u0142agaln\u0105 za nasze grzechy\u201d (1 J 4, 10). Syn Bo\u017cy, pragn\u0105c wype\u0142ni\u0107 wol\u0119 Ojca, wyda\u0142 na \u015bmier\u0107 samego siebie, aby nas wykupi\u0107 z mocy grzechu i wyzwoli\u0107 od \u015bmierci wiecznej. Zast\u0119puj\u0105c swoim pos\u0142usze\u0144stwem nasze niepos\u0142usze\u0144stwo, odkupi\u0142 nas i pojedna\u0142 z Ojcem (por. KKK 615).<\/p>

Jezus na nowo przerzuci\u0142 most przyja\u017ani pomi\u0119dzy Bogiem i lud\u017ami, dokonuj\u0105c tego za spraw\u0105 odkupie\u0144czej m\u0119ki i \u015bmierci, kt\u00f3r\u0105 podj\u0105\u0142 ca\u0142kowicie dobrowolnie. Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego<\/em> okre\u015bla czyn Zbawiciela mianem \u201eaktu najwy\u017cszej wolno\u015bci\u201d (KKK 609). Jezus stwierdzaj\u0105c, \u017ce \u201ezst\u0105pi\u0142 z nieba nie po to, aby pe\u0142ni\u0107 swoj\u0105 wol\u0119, ale wol\u0119 Tego, kt\u00f3ry Go pos\u0142a\u0142\u201d (por. J 6, 38), wyra\u017anie zarazem podkre\u015bla w przeddzie\u0144 swej m\u0119ki: \u201e\u017cycie moje oddaj\u0119 za owce (…) Nikt mi go nie zabiera, lecz Ja od siebie je oddaj\u0119\u201d (J 10, 15. 18). Ofiara Jezusa Chrystusa, kt\u00f3ry niejako zast\u0119puj\u0105c grzeszn\u0105 ludzko\u015b\u0107 ofiarowa\u0142 siebie na \u015bmier\u0107 (por. Iz 53, 12), aby wynagrodzi\u0107 Bogu Ojcu za nasze winy i zado\u015b\u0107uczyni\u0107 za nasze grzechy, stanowi jedyn\u0105 i ostateczn\u0105 ofiar\u0119 Nowego Przymierza. Przywraca nam ona pe\u0142n\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119 z Bogiem i jest Jego darem, przewidzianym przez Ojca i podj\u0119tym przez Syna Bo\u017cego (por. KKK 614). M\u0119ka i \u015bmier\u0107 zapowiedziane w czasie Ostatniej Wieczerzy, obejmuj\u0105 wszystkich ludzi: s\u0105 ofiar\u0105 za grzechy ca\u0142ego \u015bwiata (por. KKK 610). W Starym Testamencie w \u015bwi\u0119to Paschy zabijano baranka na pami\u0105tk\u0119 wyzwolenia Izraelit\u00f3w z niewoli egipskiej. Jezus jest prawdziwym Barankiem Paschalnym, kt\u00f3rego \u015bmier\u0107 wyzwala nas z niewoli grzechu (por. KKK 608). Podczas ka\u017cdej Mszy \u015bwi\u0119tej wyznajemy t\u0119 prawd\u0119, wo\u0142aj\u0105c \u201eBaranku Bo\u017cy, kt\u00f3ry g\u0142adzisz grzechy \u015bwiata, zmi\u0142uj si\u0119 nad nami\u201d. Ilekro\u0107 bierzemy udzia\u0142 w Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii, uczestniczymy w Ofierze Jezusa Chrystusa i korzystamy z jej obfitych owoc\u00f3w.<\/p>

W Katechizmie Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego<\/em> czytamy, i\u017c \u201eJezus powo\u0142uje swoich uczni\u00f3w do \u00abwzi\u0119cia swojego krzy\u017ca i na\u015bladowania Go\u00bb, poniewa\u017c cierpia\u0142 za wszystkich i zostawi\u0142 nam wz\u00f3r, aby\u015bmy \u00abszli za Nim Jego \u015bladami\u00bb\u201d (KKK 618). Ucze\u0144 Chrystusa podejmuj\u0105c codzienny krzy\u017c i na\u015bladuj\u0105c Mistrza, ma sw\u00f3j udzia\u0142 w m\u0119ce i \u015bmierci Zbawiciela. Zgodnie z wielowiekow\u0105 tradycj\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, wyznawcy Chrystusa rozpami\u0119tuj\u0105 tre\u015b\u0107 tego zbawczego zdarzenia i oddaj\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Zbawicielowi w r\u00f3\u017cny spos\u00f3b. Czyni\u0105 to m.in. poprzez rozwa\u017canie ewangelicznych opis\u00f3w Jego m\u0119ki i \u015bmierci oraz bolesnych tajemnic r\u00f3\u017ca\u0144ca, uczestnictwo w nabo\u017ce\u0144stwach gorzkich \u017cali i drogi krzy\u017cowej, powstrzymywanie si\u0119 od udzia\u0142u w zabawie i od spo\u017cywania pokarm\u00f3w mi\u0119snych w okresie Wielkiego Postu w duchu pokuty i umartwienia.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza, 9 listopada 2025.<\/span><\/i><\/div>

Co oznacza s\u0142owo Chrystus?<\/strong><\/p>

G\u0142ow\u0105 pa\u0144stwa polskiego jest prezydent. Obejmuj\u0105c urz\u0105d, sk\u0142ada on przed Zgromadzeniem Narodowym uroczyst\u0105 przysi\u0119g\u0119. Nie zawsze jednak tak by\u0142o. Przez d\u0142ugie wieki Polsk\u0105 rz\u0105dzili kr\u00f3lowie. Oficjalnym momentem obj\u0119cia przez ka\u017cdego z nich w\u0142adzy by\u0142a uroczysta koronacja, odbywaj\u0105ca si\u0119 podczas Mszy \u015awi\u0119tej. W czasie takiej koronacji ka\u017cdy w\u0142adca, opr\u00f3cz tego, \u017ce otrzymywa\u0142 koron\u0119, by\u0142 te\u017c uroczy\u015bcie namaszczany olejami \u015bwi\u0119tymi na znak, \u017ce jest wybrany przez Boga \u2013 jest Bo\u017cym pomaza\u0144cem.<\/p>

Tak\u017ce w Izraelu namaszczano w imi\u0119 Bo\u017ce kr\u00f3l\u00f3w, kap\u0142an\u00f3w, a niekiedy tak\u017ce prorok\u00f3w. \u201eTakim namaszczonym mia\u0142 by\u0107 przede wszystkim Mesjasz, kt\u00f3rego B\u00f3g mia\u0142 pos\u0142a\u0107, by zapocz\u0105tkowa\u0142 ostatecznie Jego Kr\u00f3lestwo.\u00a0Mesjasz mia\u0142 by\u0107 namaszczony Duchem Pa\u0144skim r\u00f3wnocze\u015bnie jako kr\u00f3l i kap\u0142an, ale tak\u017ce jako prorok\u201d (KKK 436). Pierwsi uczniowie uwierzyli, \u017ce Jezus wype\u0142ni\u0142 t\u0119 mesja\u0144sk\u0105 nadziej\u0119 Narodu Wybranego. Dlatego bardzo wcze\u015bnie dodali do imienia \u201eJezus\u201d tytu\u0142 \u201eChrystus\u201d, kt\u00f3ry jest greckim t\u0142umaczeniem s\u0142owa \u201eMesjasz\u201d ,czyli \u201enamaszczony\u201d. Szczeg\u00f3lny akt, przez kt\u00f3ry Jezus B\u00f3g-Cz\u0142owiek objawi\u0142 si\u0119 jako Mesjasz, dokona\u0142 si\u0119 podczas chrztu w Jordanie, gdy sam B\u00f3g nama\u015bci\u0142 Go Duchem \u015awi\u0119tym i moc\u0105 (por. Dz 10,38).<\/p>

Co zatem oznacza tytu\u0142 \u201eChrystus\u201d, kt\u00f3ry szybko sta\u0142 si\u0119 imieniem w\u0142asnym Jezusa? W\u00a0Nowym Testamencie s\u0142owo \u201eChrystus\u201d jako imi\u0119 Jezusa wyst\u0119puje a\u017c 529 razy. Tytu\u0142 ten oznacza, \u017ce\u00a0Jezus jest\u00a0zapowiadanym przez prorok\u00f3w Mesjaszem, pos\u0142anym przez Boga do ludzi, aby ich zbawi\u0142. Zosta\u0142 On namaszczony moc\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego na Kr\u00f3la, Kap\u0142ana i Proroka, aby realizuj\u0105c t\u0119 potr\u00f3jn\u0105 funkcj\u0119 wype\u0142ni\u0142 zbawcz\u0105 wol\u0119 Boga wobec \u015bwiata\u00a0(por. KKK 436). Znaczna grupa ludzi w Izraelu oczekiwa\u0142a Mesjasza, kt\u00f3ry stanie na czele powstania narodowego i wyzwoli Nar\u00f3d Wybrany spod rzymskiego panowania. Jezus jednak pokaza\u0142, \u017ce prawdziwa misja mesja\u0144ska polega na czym innym: Mesjasz przyszed\u0142, aby wyzwoli\u0107 nie tylko Izraelit\u00f3w, ale wszystkich ludzi; i nie spod panowania Rzymu, ale z niewoli grzechu i \u015bmierci. Chrystus jest zatem Kr\u00f3lem, lecz nie takim jak kr\u00f3lowie, kt\u00f3rych znamy z podr\u0119cznik\u00f3w historii. Jego kr\u00f3lowanie i w\u0142adza ma charakter szczeg\u00f3lny, nabiera bowiem prawdziwego znaczenia dopiero z perspektywy krzy\u017ca. Jezus powie sam o sobie i swej misji: \u201eSyn Cz\u0142owieczy (\u2026) nie przyszed\u0142, aby Mu s\u0142u\u017cono, lecz aby s\u0142u\u017cy\u0107 i da\u0107 swoje \u017cycie na okup za wielu\u201d (Mt 20,28). Jest tak\u017ce Kap\u0142anem, kt\u00f3ry przelewa w\u0142asn\u0105 krew i sk\u0142ada w\u0142asne \u017cycie jako ofiar\u0119 (1 J 2,2) na przeb\u0142aganie za nasze grzechy (por. Ga 1,4). Jest wreszcie Prorokiem, kt\u00f3ry bezkompromisowo g\u0142osi wol\u0119 Ojca.<\/p>

Przez sakrament chrztu ka\u017cdy chrze\u015bcijanin staje si\u0119 uczestnikiem mesja\u0144skiego pos\u0142annictwa Chrystusa. Jako lud kap\u0142a\u0144ski mamy prawo do sk\u0142adania Bogu duchowych ofiar. Jako uczestnicy funkcji prorockiej mo\u017cemy i powinni\u015bmy g\u0142osi\u0107 Ewangeli\u0119 s\u0142owem i czynem. Bior\u0105c za\u015b udzia\u0142 w pos\u0142annictwie kr\u00f3lewskim mamy panowa\u0107 nad sob\u0105 i zmienia\u0107 \u015bwiat na lepsze.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 2 listopada 2025.<\/span><\/i><\/div>

Co to jest Wcielenie?<\/strong><\/p>

Od zarania dziej\u00f3w cz\u0142owiek t\u0119skni\u0142 za tym, by by\u0107 blisko Boga. Ta t\u0119sknota zosta\u0142a zaspokojona, gdy odwieczne S\u0142owo Bo\u017ce sta\u0142o si\u0119 cz\u0142owiekiem. Wspaniale wyra\u017ca to znana kol\u0119da Franciszka Karpi\u0144skiego \u201eB\u00f3g si\u0119 rodzi\u201d. Jej tekst pi\u0119knie ukazuje, jak niesko\u0144czony B\u00f3g staje si\u0119 bliski cz\u0142owiekowi. \u015awi\u0119ta Bo\u017cego Narodzenia, kt\u00f3re przypominaj\u0105 co roku to wydarzenie, pokazuj\u0105, \u017ce obraz Boga, kt\u00f3rego nale\u017cy kocha\u0107 tylko ze strachu, jest ca\u0142kowicie obcy my\u015bli chrze\u015bcija\u0144skiej. Biblia m\u00f3wi bowiem o Bogu jako kochaj\u0105cym, mi\u0142osiernym i tak bliskim, \u017ce cz\u0142owiek ma prawo zwraca\u0107 si\u0119 do Niego \u201eAbba\u201d, czyli \u201eOjcze\u201d.<\/p>

Od pocz\u0105tku dziej\u00f3w Pan B\u00f3g okazuje cz\u0142owiekowi t\u0119 wielk\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107. W Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym czytamy, \u017ce B\u00f3g \u201etak umi\u0142owa\u0142 \u015bwiat, \u017ce Syna Swego Jednorodzonego da\u0142, aby ka\u017cdy kto w Niego wierzy nie zgin\u0105\u0142, ale mia\u0142 \u017cycie wieczne\u201d (J 3,16).\u00a0\u00d3w zrodzony przed wiekami z Ojca Bo\u017cy Syn, nazwany zosta\u0142 przez \u015bwi\u0119tego Jana \u201eS\u0142owem\u201d\u00a0(J 1,1),\u00a0z mi\u0142o\u015bci do ludzi sam sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem, przyjmuj\u0105c z Maryi ludzkie cia\u0142o. Ten fakt nazywamy Wcieleniem. Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego<\/em> podaje\u00a0cztery powody, dla kt\u00f3rych B\u00f3g sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem. S\u0105 nimi:\u00a0ch\u0119\u0107 zbawienia cz\u0142owieka\u00a0(por. KKK 457),\u00a0pragnienie, by cz\u0142owiek pozna\u0142 mi\u0142o\u015b\u0107 Boga\u00a0(por. KKK 458),\u00a0ukazanie ludziom wzoru \u015bwi\u0119to\u015bci\u00a0(por. KKK 459) oraz\u00a0danie im uczestnictwa w Boskiej naturze\u00a0(por. KKK 460).<\/p>

B\u00f3g zapragn\u0105\u0142 zbawi\u0107 cz\u0142owieka, jednaj\u0105c go ze Sob\u0105. To pojednanie dokona\u0142o si\u0119 w osobie Wcielonego S\u0142owa Bo\u017cego, Jezusa Chrystusa, kt\u00f3ry jest jednocze\u015bnie prawdziwym Bogiem i prawdziwym Cz\u0142owiekiem. Chc\u0105c dokona\u0107 owego pojednania, Druga Osoba Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej przyj\u0119\u0142a ludzkie cia\u0142o (por. KKK 457). Pragnienie zbawienia cz\u0142owieka by\u0142o wyrazem mi\u0142o\u015bci Boga. Jak m\u00f3wi Katechizm,\u00a0\u201eS\u0142owo sta\u0142o si\u0119 Cia\u0142em, aby\u015bmy poznali w ten spos\u00f3b mi\u0142o\u015b\u0107 Bo\u017c\u0105\u201d\u00a0(KKK 458). Zatem mi\u0142o\u015b\u0107 Boga do ludzi jest kolejn\u0105 przyczyn\u0105 przyj\u0119cia przez Niego ludzkiej natury.<\/p>

Katechizm poucza, \u017ce\u00a0S\u0142owo sta\u0142o si\u0119 Cia\u0142em tak\u017ce po to, by by\u0107 dla ludzi wzorem \u015bwi\u0119to\u015bci\u00a0(por. KKK 459). Na G\u00f3rze Przemienienia Ojciec daje polecenie: \u201eJego s\u0142uchajcie\u201d (Mk 9,7). Pos\u0142usze\u0144stwo Jezusowi oznacza przede wszystkim wype\u0142nianie przykazania mi\u0142o\u015bci, w my\u015bl s\u0142\u00f3w zapisanych na kartach Ewangelii: \u201edaj\u0119 wam przykazanie nowe, aby\u015bcie si\u0119 wzajemnie mi\u0142owali, jak Ja was umi\u0142owa\u0142em\u201d (J 15,12).\u00a0Jednym s\u0142owem, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 \u015bwi\u0119to\u015b\u0107, winni\u015bmy post\u0119powa\u0107 tak jak naucza\u0142 i \u017cy\u0142 Chrystus \u2013 a\u017c do heroicznej mi\u0142o\u015bci Boga i bli\u017aniego\u00a0(por. KKK 459).<\/p>

B\u00f3g okazuj\u0105c cz\u0142owiekowi sw\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 poprzez przyj\u0119cie ludzkiego cia\u0142a, uczyni\u0142 ludzi \u201euczestnikami Boskiej natury\u201d\u00a0(2 P 1,4). Jak za \u015bwi\u0119tym Ireneuszem poucza Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego, \u201eSyn Bo\u017cy sta\u0142 si\u0119 Synem Cz\u0142owieczym: aby cz\u0142owiek (…) sta\u0142 si\u0119 synem Bo\u017cym\u201d (KKK 460). Mo\u017cna zatem powiedzie\u0107, \u017ce przyj\u0119cie przez Boga ludzkiej natury nada\u0142o jej niewyobra\u017caln\u0105 wprost godno\u015b\u0107, polegaj\u0105c\u0105 na uczestniczeniu w naturze samego Boga oraz na byciu jego dzieckiem.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 26 pa\u017adziernika 2025.<\/span><\/i><\/div>

Jak rozumie\u0107 prawd\u0119, \u017ce Jezus Chrystus jest zar\u00f3wno prawdziwym Bogiem i prawdziwym cz\u0142owiekiem?<\/strong><\/p>

W ka\u017cd\u0105 niedziel\u0119 chrze\u015bcijanie zgromadzeni na Mszy \u015bwi\u0119tej wyznaj\u0105 swoj\u0105 wiar\u0119 w nast\u0119puj\u0105cych s\u0142owach: ,,Wierz\u0119 w Jednego Pana Jezusa Chrystusa, Syna Bo\u017cego Jednorodzonego, kt\u00f3ry z Ojca jest zrodzony przed wszystkimi wiekami, B\u00f3g z Boga, \u015awiat\u0142o\u015b\u0107 ze \u015awiat\u0142o\u015bci, B\u00f3g prawdziwy z Boga prawdziwego zrodzony a nie stworzony, wsp\u00f3\u0142istotny Ojcu\u201d. Wyznanie to dotyczy jednej z zasadniczych prawd wiary chrze\u015bcija\u0144skiej: wiary w Jezusa Chrystusa, b\u0119d\u0105cego zarazem prawdziwym Bogiem i prawdziwym Cz\u0142owiekiem.<\/p>

\u00a0Na przestrzeni wiek\u00f3w Ko\u015bci\u00f3\u0142 musia\u0142 broni\u0107 zar\u00f3wno bosko\u015bci Jezusa, jak i Jego cz\u0142owiecze\u0144stwa, kt\u00f3re, zw\u0142aszcza w pierwszych wiekach, by\u0142y kwestionowane przez herezje. Pierwsze sobory powszechne (w Nicei \u2013 325 r., w Efezie \u2013 431 r., w Chalcedonie \u2013 451 r., w Konstantynopolu \u2013 553 r.), przeciwstawi\u0142y si\u0119 tym b\u0142\u0119dnym pogl\u0105dom. W wyniku obrad soborowych, na podstawie Objawienia, wypracowana zosta\u0142a nauka o prawdziwym B\u00f3stwie i jednocze\u015bnie prawdziwym cz\u0142owiecze\u0144stwie Chrystusa. Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego naucza:\u00a0,,Ko\u015bci\u00f3\u0142 wyznaje (…) \u017ce Jezus jest niepodzielnie prawdziwym Bogiem i prawdziwym cz\u0142owiekiem. Jest On prawdziwie Synem Bo\u017cym, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem, naszym bratem, nie przestaj\u0105c przez to by\u0107 Bogiem, naszym Panem\u201d\u00a0(KKK 469).<\/p>

Szukaj\u0105c odpowiedzi na pytanie, czy\u00a0Jezus jest naprawd\u0119 Synem Bo\u017cym, musimy si\u0119gn\u0105\u0107 do Nowego Testamentu, a zw\u0142aszcza do Ewangelii. Jezus sam wielokrotnie m\u00f3wi\u0142, Kim jest. Nazywa\u0142 siebie wys\u0142annikiem Bo\u017cym \u2013 Mesjaszem i rzeczywistym Synem Boga. \u015awiadczy o tym Jego zeznanie przed Kajfaszem. Na Kajfaszowe uroczyste zapytanie: \u201ePoprzysi\u0119gam Ci\u0119 na Boga \u017cywego, powiedz nam: Czy Ty jeste\u015b Mesjasz, Syn Bo\u017cy?\u201d, Chrystus odpowiedzia\u0142: \u201eTak, Ja nim jestem\u201d (Mt 26,63-64). Za to \u015bwiadectwo o sobie otrzyma\u0142 wyrok \u015bmierci, a mimo to nie odwo\u0142a\u0142 go, by\u0142a to bowiem sprawa zasadnicza. Szczeg\u00f3lne znaczenie dla potwierdzenia bosko\u015bci Jezusa maj\u0105 \u015bwiadectwa biblijne zachowane m.in. w Ewangelii \u015bw. Jana: \u201eS\u0142owo sta\u0142o si\u0119 Cia\u0142em i zamieszka\u0142o w\u015br\u00f3d nas. I ogl\u0105dali\u015bmy Jego chwa\u0142\u0119, chwa\u0142\u0119 jak\u0105 Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pe\u0142en \u0142aski i prawdy\u201d (J 1,14) oraz w Li\u015bcie do Kolosan: \u201eW Nim bowiem mieszka ca\u0142a Pe\u0142nia: B\u00f3stwo na spos\u00f3b cia\u0142a\u201d (Kol 2,9). Dowodem boskiego pos\u0142annictwa Chrystusa by\u0142a r\u00f3wnie\u017c Jego nauka, potwierdzona cudami.<\/p>

Jezus jest tak\u017ce prawdziwym cz\u0142owiekiem. Znaczenie tego faktu potwierdzi\u0142 Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II nauczaj\u0105c, \u017ce Chrystus okaza\u0142 sw\u0105 solidarno\u015b\u0107 z lud\u017ami i objawi\u0142 im Siebie samego. Syn Bo\u017cy przez swoje wcielenie zjednoczy\u0142 si\u0119 z ka\u017cdym cz\u0142owiekiem. Ludzkimi r\u0119kami pracowa\u0142, ludzkim my\u015bla\u0142 umys\u0142em, ludzk\u0105 dzia\u0142a\u0142 wol\u0105. Ludzkim sercem kocha\u0142. Sta\u0142 si\u0119 jednym z nas, we wszystkim do nas podobny opr\u00f3cz grzechu (por. KDK 22). Jezus jako cz\u0142owiek bywa\u0142 g\u0142odny, spragniony, zm\u0119czony. Pe\u0142n\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 Jego ludzkiego \u017cycia pokaza\u0142 nam \u015bw. \u0141ukasz Ewangelista pisz\u0105c, \u017ce Jezus wzrasta\u0142 \u201ew m\u0105dro\u015bci, w latach i w \u0142asce\u201d (\u0141k 2,52). Przyj\u0105\u0142 zatem cz\u0142owiecze\u0144stwo ze wszystkimi jego w\u0142a\u015bciwo\u015bciami i ograniczeniami. Jak naucza Katechizm, \u201ejedyne i wyj\u0105tkowe Wcielenie Syna Bo\u017cego nie oznacza, \u017ce Jezus Chrystus jest cz\u0119\u015bciowo Bogiem i cz\u0119\u015bciowo cz\u0142owiekiem, ani \u017ce jest On wynikiem niejasnego pomieszania tego, co Boskie, i tego, co ludzkie.\u00a0Syn Bo\u017cy sta\u0142 si\u0119 prawdziwie cz\u0142owiekiem, pozostaj\u0105c prawdziwie Bogiem\u201d(KKK 464).<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 19 pa\u017adziernika 2025.<\/span><\/i><\/div>

Co oznacza imi\u0119 Jezus?<\/strong><\/p>

W kolejnej cz\u0119\u015bci Credo<\/em> przechodzimy do s\u0142\u00f3w: wierz\u0119 w Jezusa Chrystusa. Zacznijmy cykl naszych katechez na temat tej cz\u0119\u015bci wyznania wiary<\/em> od zastanowienia si\u0119 co oznacza imi\u0119 Jezus? O nadaniu dziecku imienia rodzice rozmawiaj\u0105 na d\u0142ugo przed jego pojawieniem si\u0119 na \u015bwiecie. Cz\u0119sto do tych dyskusji w\u0142\u0105czaj\u0105 si\u0119 inni cz\u0142onkowie rodziny, przyjaciele czy znajomi. Dlaczego tak prosta zdawa\u0142oby si\u0119 czynno\u015b\u0107, jak\u0105 jest nadanie dziecku imienia, budzi tyle emocji? Dlaczego rodzice przywi\u0105zuj\u0105 do tego faktu tak wielkie znaczenie?<\/p>

Odpowiedzi na te pytania mo\u017cna odnale\u017a\u0107 w do\u015b\u0107 powszechnie wyst\u0119puj\u0105cym przekonaniu cz\u0142owieka o istnieniu pewnych tre\u015bci, zawieraj\u0105cych si\u0119 w noszonym imieniu, o randze samego imienia. Rodzice nadaj\u0105 dziecku imi\u0119, aby wyposa\u017cy\u0107 je w pewne cechy. Imi\u0119 jest wi\u0119c niejako ukierunkowaniem \u017cycia cz\u0142owieka, \u017cyczeniem czy b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem.\u00a0Wa\u017cne jest r\u00f3wnie\u017c to, i\u017c zwracanie si\u0119 po imieniu wyra\u017ca blisk\u0105 relacj\u0119 mi\u0119dzyosobow\u0105. Dlatego jeste\u015bmy po imieniu tylko z lud\u017ami, kt\u00f3rzy s\u0105 nam w jaki\u015b spos\u00f3b bliscy. Rozwa\u017cmy zatem, jakie znaczenie ma dla nas szczeg\u00f3lne Imi\u0119,\u00a0o kt\u00f3rym\u00a0Pismo \u015awi\u0119te m\u00f3wi, \u017ce \u201enie ma w \u017cadnym innym zbawienia, gdy\u017c nie dano ludziom pod niebem \u017cadnego innego imienia, w kt\u00f3rym mogliby\u015bmy by\u0107 zbawieni\u201d (Dz 4,12).<\/p>

Imi\u0119 Jezus zosta\u0142o nadane naszemu Zbawicielowi bezpo\u015brednio przez Boga. Nie nadano go z ludzkiej inicjatywy, ale zosta\u0142o objawione Maryi przy zwiastowaniu. Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego naucza, \u017ce w chwili zwiastowania anio\u0142 Gabriel nadaje maj\u0105cemu si\u0119 narodzi\u0107 Dzieci\u0119ciu jako w\u0142asne imi\u0119 Jezus, kt\u00f3re wyra\u017ca zar\u00f3wno Jego to\u017csamo\u015b\u0107, jak i pos\u0142anie. \u201eJezus\u201d w j\u0119zyku hebrajskim oznacza: \u201eB\u00f3g zbawia\u201d, \u201eJahwe jest zbawieniem\u201d.\u00a0Poniewa\u017c jedynie B\u00f3g \u201emo\u017ce odpuszcza\u0107 grzechy\u201d\u00a0(Mk 2,7),\u00a0to On w Jezusie, swoim odwiecznym Synu, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem, \u201ezbawi\u0142 lud od jego grzech\u00f3w\u201d\u00a0<\/strong>(Mt 1,21). W ten spos\u00f3b w Jezusie B\u00f3g wype\u0142nia ca\u0142\u0105 histori\u0119 zbawienia dla dobra ludzi.\u00a0Jezus z Nazaretu nie tylko nosi imi\u0119, kt\u00f3re m\u00f3wi o zbawieniu, ale tak\u017ce JEST Tym, kt\u00f3rego to imi\u0119 oznacza: jest Zbawicielem.\u00a0<\/strong>\u015awiadcz\u0105 o tym pewne zwroty u\u017cyte przez ewangelist\u00f3w. \u0141ukasz zapisa\u0142 \u201enarodzi\u0142 si\u0119 wam Zbawiciel\u201d (\u0141k 2,11) a Mateusza doda\u0142 \u201eOn bowiem zbawi sw\u00f3j lud od jego grzech\u00f3w\u201d (Mt 1,21). Zwroty te odzwierciedlaj\u0105 prawd\u0119 objawion\u0105, kt\u00f3r\u0105 g\u0142osi ca\u0142y Nowy Testament, a najpe\u0142niej wyra\u017ca \u015bwi\u0119ty Pawe\u0142 Aposto\u0142, gdy pisze:\u00a0\u201eDlatego te\u017c B\u00f3g Go nad wszystko wywy\u017cszy\u0142 i darowa\u0142 Mu imi\u0119 ponad wszelkie imi\u0119, aby na imi\u0119 Jezusa zgi\u0119\u0142o si\u0119 ka\u017cde kolano (\u2026) i aby wszelki j\u0119zyk wyzna\u0142, \u017ce Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca\u201d\u00a0<\/strong>(Flp 2, 9-11). Mimo, \u017ce imi\u0119 Jezus nosi\u0142o wielu syn\u00f3w narodu \u017cydowskiego przed Chrystusem – zar\u00f3wno w Starym, jak i w Nowym Testamencie, to tylko w Jezusie Chrystusie imi\u0119 to osi\u0105ga pe\u0142ni\u0119 swego znaczenia. On bowiem jest w\u0142a\u015bnie Tym, w kt\u00f3rym i przez kt\u00f3rego B\u00f3g dokona\u0142 zbawienia cz\u0142owieka. To w\u0142a\u015bnie imi\u0119 Jezus jest w\u0142a\u015bciwym imieniem Boga Zbawiciela. Nawet z\u0142e duchy boj\u0105 si\u0119 Jego imienia, uczniowie w Jego imi\u0119 dokonuj\u0105 cud\u00f3w, poniewa\u017c Ojciec udzieli im wszystkiego, o co Go poprosz\u0105 w imi\u0119 Jezusa. St\u0105d imi\u0119 Jezus znajduje si\u0119 w centrum modlitwy chrze\u015bcija\u0144skiej, wszystkie bowiem modlitwy liturgiczne ko\u0144cz\u0105 si\u0119 formu\u0142\u0105: \u201ePrzez naszego Pana Jezusa Chrystusa\u201d. Podobnie punktem kulminacyjnym modlitwy \u201eZdrowa\u015b Maryjo\u201d s\u0105 s\u0142owa: \u201eb\u0142ogos\u0142awiony owoc \u017cywota Twojego, Jezus\u201d. Imi\u0119 \u201eJezus\u201d towarzyszy zatem chrze\u015bcijanom przez ca\u0142e \u017cycie.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 12 pa\u017adziernika 2025.<\/span><\/i><\/div>

Katecheza 12 pa\u017adziernika 2025.<\/strong><\/p>

Dlaczego na \u015bwiecie jest tyle z\u0142a?<\/strong><\/p>

Jednym z pyta\u0144, kt\u00f3re nieustannie powraca w rozmowach ateist\u00f3w i agnostyk\u00f3w z osobami wierz\u0105cymi jest to: \u201eSkoro B\u00f3g jest wszechmocny i mi\u0142osierny, to dlaczego na \u015bwiecie jest tyle z\u0142a?\u201d Jak pogodzi\u0107 prawd\u0119 o Bo\u017cej wszechmocy i mi\u0142osierdziu ze z\u0142em, kt\u00f3re dostrzegamy wok\u00f3\u0142 siebie? Nie s\u0105 to pytania banalne. I nie s\u0105 to te\u017c pytanie, kt\u00f3re \u015bwiadcz\u0105 o wrogim stosunku do wiary. Te kwestie przewijaj\u0105 si\u0119 przez wiele ksi\u0105g Biblii. Ksi\u0119ga Hioba jest w\u0142a\u015bciwie jednym wielkim pytaniem o to, dlaczego B\u00f3g nie ingeruje, gdy z\u0142o dotyka niewinnej osoby.<\/p>

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Pr\u00f3buj\u0105c odpowiedzie\u0107 na te pytania nale\u017cy zaznaczy\u0107, \u017ce cz\u0142owiek na wszystko patrzy z perspektywy doczesno\u015bci: chcia\u0142by sprawiedliwo\u015bci tu i teraz. B\u00f3g jednak patrzy na rzeczywisto\u015b\u0107 inaczej, postrzegaj\u0105c j\u0105 z perspektywy wieczno\u015bci. To, co mo\u017ce nam si\u0119 wydawa\u0107 obecnie niesprawiedliwe, wyja\u015bni si\u0119 dopiero u kresu czas\u00f3w. Ogrom z\u0142a, kt\u00f3rego do\u015bwiadczamy teraz \u2013 czy s\u0105 to choroby, wojny, katastrofy, przest\u0119pstwa czy innego rodzaju b\u00f3le i cierpienia \u2013 ostatecznie nie oka\u017ce si\u0119 wi\u0119kszy od dobra, kt\u00f3re B\u00f3g wyprowadzi\u0142 z ca\u0142ego tego trudu zmagania si\u0119 ze z\u0142em. Wyja\u015bnia to tak\u017ce Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego<\/em> w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b: \u201eDlaczego B\u00f3g nie stworzy\u0142 \u015bwiata tak doskona\u0142ego, by \u017cadne z\u0142o nie mog\u0142o w nim istnie\u0107? W swojej niesko\u0144czonej mocy B\u00f3g zawsze m\u00f3g\u0142by stworzy\u0107 co\u015b lepszego. W swojej niesko\u0144czonej m\u0105dro\u015bci i dobroci B\u00f3g chcia\u0142 jednak w spos\u00f3b wolny stworzy\u0107 \u015bwiat \u201ew drodze” do jego ostatecznej doskona\u0142o\u015bci. To stawanie si\u0119 dopuszcza w zamy\u015ble Bo\u017cym pojawianie si\u0119 pewnych byt\u00f3w, a zanikanie innych; dopuszcza obok tego, co najdoskonalsze, tak\u017ce to, co mniej doskona\u0142e; obok budowania natury, r\u00f3wnie\u017c zniszczenia. Obok dobra fizycznego istnieje zatem tak\u017ce z\u0142o fizyczne tak d\u0142ugo, jak d\u0142ugo stworzenie nie osi\u0105gnie swojej doskona\u0142o\u015bci\u201d. (KKK 310)<\/p>

Wa\u017cn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 tego wyja\u015bnienia jest kwestia wolno\u015bci. Owszem, B\u00f3g m\u00f3g\u0142by stworzy\u0107 \u015bwiat \u201edoskona\u0142y\u201d w sensie mechanicznym, w kt\u00f3rym wszystko funkcjonowa\u0142oby jak w zegarku. Ale brakowa\u0142oby w nim jednego elementu, najistotniejszego z punktu widzenia Boga: wolno\u015bci. Je\u015bli za\u015b ten element istnieje, to oznacza to, \u017ce wszelkie istoty wolne i rozumne mog\u0105 wybra\u0107 zar\u00f3wno dobro, jak i z\u0142o \u2013 ze wszystkimi tego konsekwencjami, kt\u00f3re dotykaj\u0105 nie tylko ich samych, ale ca\u0142e ich otoczenie. Anio\u0142owie i ludzie – stworzenia rozumne i wolne – musz\u0105 zd\u0105\u017ca\u0107 do swego ostatecznego przeznaczenia przez wolny wyb\u00f3r, a przede wszystkim przez mi\u0142o\u015b\u0107. Mog\u0105 wi\u0119c b\u0142\u0105dzi\u0107 i pope\u0142nia\u0107 grzechy. W ten w\u0142a\u015bnie spos\u00f3b z\u0142o moralne wesz\u0142o w \u015bwiat; jest ono niepor\u00f3wnanie wi\u0119ksze od z\u0142a fizycznego. B\u00f3g w \u017caden spos\u00f3b, ani bezpo\u015brednio, ani po\u015brednio, nie jest przyczyn\u0105 z\u0142a moralnego. Dopuszcza je jednak, szanuj\u0105c wolno\u015b\u0107 swego stworzenia, i w spos\u00f3b tajemniczy potrafi wyprowadzi\u0107 z niego dobro. Wyja\u015bnia nam Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego<\/em>, \u017ce \u201eB\u00f3g wszechmog\u0105cy… poniewa\u017c jest dobry w najwy\u017cszym stopniu, nie pozwoli\u0142by nigdy na istnienie jakiegokolwiek z\u0142a w swoich dzie\u0142ach, je\u015bli nie by\u0142by na tyle pot\u0119\u017cny i dobry, by wyprowadzi\u0107 dobro nawet z samego z\u0142a\u201d (KKK 311).<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza, 5 pa\u017adziernika 2025.<\/span><\/i><\/div>

Katecheza, 5 pa\u017adziernika 2025.<\/strong><\/p>

Co to jest Opatrzno\u015b\u0107 Bo\u017ca?<\/strong><\/p>

W czasie naszych ostatnich katechez pochylali\u015bmy si\u0119 nad tajemnic\u0105 Boga Stworzyciela \u015bwiata i cz\u0142owieka. Pozostaje nam jeszcze zastanowi\u0107 si\u0119 czy B\u00f3g stworzy\u0142 \u015bwiat i w niego ju\u017c nie ingeruje? Czy w jaki\u015b spos\u00f3b ci\u0105gle \u201etowarzyszy\u201d swojemu stworzeniu? Stare polskie przys\u0142owie m\u00f3wi: Pan B\u00f3g co\u015b na nas dopu\u015bci, ale nigdy nas nie opu\u015bci. Wyra\u017ca ono prost\u0105 wiar\u0119 w\u00a0to, \u017ce B\u00f3g jest bliski cz\u0142owiekowi. Opiekuje si\u0119 wszystkim, co stworzy\u0142, a\u00a0szczeg\u00f3lnie cz\u0142owiekiem. Niekiedy nawet trudne do\u015bwiadczenia przesz\u0142o\u015bci, r\u00f3wnie\u017c te naznaczone cierpieniem, potrafimy odczyta\u0107 jako palec Bo\u017cy kieruj\u0105cy naszym \u017cyciem. \u015awi\u0119ty Pawe\u0142 zapewnia: \u201eWiemy przecie\u017c, \u017ce tym, kt\u00f3rzy kochaj\u0105 Boga i\u00a0kt\u00f3rzy zostali powo\u0142ani zgodnie z\u00a0Jego wcze\u015bniejszym zamys\u0142em, wszystko s\u0142u\u017cy dla ich dobra\u201d (Rz 8, 28). B\u00f3g kieruje biegiem \u015bwiata i\u00a0jego histori\u0105, ale nie niszczy wolno\u015bci cz\u0142owieka, lecz j\u0105 szanuje i\u00a0przewiduje.<\/p>

Opatrzno\u015b\u0107 Bo\u017c\u0105 mo\u017cemy por\u00f3wna\u0107 do obrazu Boga, kt\u00f3ry dyryguje niezliczon\u0105 ilo\u015bci\u0105 instrument\u00f3w, ch\u00f3r\u00f3w i\u00a0solist\u00f3w tworz\u0105cych wielk\u0105 symfoni\u0119 Kosmosu. Gdyby cz\u0142owiekowi przeci\u0119tnie znaj\u0105cemu si\u0119 na muzyce wr\u0119czono partytur\u0119 jakiego\u015b utworu, np. Symfonii nr 40 g-moll Mozarta, i\u00a0za\u017c\u0105dano od niego, by wykona\u0142 to wielkie dzie\u0142o z\u00a0udzia\u0142em ch\u00f3ru i\u00a0orkiestry, z\u00a0pewno\u015bci\u0105 odpowiedzia\u0142by, \u017ce nie potrafi tego zrobi\u0107. Nie zna tych tajemniczych znak\u00f3w, kt\u00f3rymi jest zapisana ca\u0142o\u015b\u0107, i\u00a0nie wie, kiedy wprowadzi\u0107 poszczeg\u00f3lne instrumenty, kiedy da\u0107 znak do rozpocz\u0119cia partii solowych. To przekracza jego mo\u017cliwo\u015bci. Podobnie niezrozumia\u0142e dla cz\u0142owieka mog\u0105 by\u0107 znaki i\u00a0poszczeg\u00f3lne partie \u201emuzyki\u201d, kt\u00f3r\u0105 B\u00f3g \u201eskomponowa\u0142\u201d, gdy tworzy\u0142 \u015bwiat, i\u00a0kt\u00f3rej wykonaniu \u201edyryguje\u201d. On jest kompozytorem znaj\u0105cym ca\u0142y utw\u00f3r i\u00a0dyrygentem, kt\u00f3ry prowadzi \u201eorkiestr\u0119 \u015bwiata\u201d. Wys\u0142uchana muzyka staje si\u0119 pi\u0119kna, a\u00a0poszczeg\u00f3lne nuty partytury odnajduj\u0105 sens dopiero w\u00a0ca\u0142o\u015bci utworu. Opatrzno\u015b\u0107 Bo\u017ca jako opieka Boga nad wszystkim, co stworzy\u0142,\u00a0 nie jest jednak kierowaniem dziejami \u015bwiata z\u00a0oddali i\u00a0dystansu. Celem Stw\u00f3rcy jest doprowadzenie wszystkiego do pe\u0142nej doskona\u0142o\u015bci, do kt\u00f3rej nas przeznaczy\u0142.<\/p>

Wiara w\u00a0Opatrzno\u015b\u0107 wyra\u017ca prawd\u0119, \u017ce B\u00f3g nie jest oboj\u0119tnym Stw\u00f3rc\u0105, kt\u00f3ry nas powo\u0142a\u0142 do \u017cycia, a\u00a0potem powiedzia\u0142: \u201erad\u017acie sobie sami\u201d. Jest zupe\u0142nie inaczej\u00a0\u2014 B\u00f3g ma nas ca\u0142y czas na oku, co nie znaczy, \u017ce On sam wszystko robi za nas. Podobnie jak rodzice, kt\u00f3rzy z\u00a0trosk\u0105 patrz\u0105 na swoje dzieci, pragn\u0105 ich dobra, a\u00a0przecie\u017c pozwalaj\u0105 im \u017cy\u0107 swoim \u017cyciem. Dziecko nie jest nakr\u0119con\u0105 zabawk\u0105 rodzic\u00f3w, cz\u0142owiek nie jest zaprogramowany przez Boga.<\/p>

B\u00f3g znajduje si\u0119 u\u00a0podstaw dzia\u0142ania cz\u0142owieka, jak m\u00f3wi \u015bw.\u00a0Pawe\u0142: \u201eB\u00f3g bowiem sprawia, \u017ce pragniecie i\u00a0dzia\u0142acie zgodnie z\u00a0Jego upodobaniem\u201d (Flp 2, 13). Pan B\u00f3g bardzo rzadko rz\u0105dzi \u015bwiatem bezpo\u015brednio, kiedy np. wchodzi w\u00a0porz\u0105dek natury przez swoje cudowne interwencje. Zwykle dzia\u0142a po\u015brednio, np. przez innych ludzi, tak jak przez rodzic\u00f3w kieruje dzie\u0107mi. G\u0142os sumienia, wychowanie, otoczenie, rady dobrych ludzi, a\u00a0cz\u0119sto i\u00a0niepowodzenia s\u0105 narz\u0119dziami w\u00a0r\u0119ku Opatrzno\u015bci.<\/p>

Pan B\u00f3g co\u015b na nas dopu\u015bci, ale nigdy nas nie opu\u015bci. Bo\u017ca obecno\u015b\u0107 i\u00a0blisko\u015b\u0107 s\u0105 szczeg\u00f3lnie wa\u017cne w\u00a0trudnych chwilach, kiedy potrzebujemy Bo\u017cej pomocy. S\u0142owo \u201eopatrzno\u015b\u0107\u201d w\u00a0j\u0119zyku polskim jest bliskie s\u0142owu \u201eopatrze\u0107\u201d. \u201eOpatrzno\u015b\u0107\u201d to r\u00f3wnie\u017c opatrywanie ran. B\u00f3g nie tylko na nas patrzy, widzi nasz\u0105 \u017cyciow\u0105 drog\u0119, ale te\u017c opatruje nasze rany, by\u015bmy mogli i\u015b\u0107 dalej.<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza, 28 wrze\u015bnia 2025.<\/span><\/i><\/div>

Katecheza, 28 wrze\u015bnia 2025.<\/strong><\/p>

Stworzenie \u015bwiata niewidzialnych duch\u00f3w- anio\u0142\u00f3w<\/strong><\/p>

W\u00a0wielu domach rodzice umieszczaj\u0105 nad \u0142\u00f3\u017ceczkiem syna lub c\u00f3rki obrazek Anio\u0142a Str\u00f3\u017ca. Zwykle przedstawiony jest on jako uduchowiona istota ze skrzyd\u0142ami, strzeg\u0105ca dzieci. Jedn\u0105 z\u00a0pierwszych modlitw, kt\u00f3r\u0105 rodzice ucz\u0105 swoje dziecko jest modlitwa: Aniele Bo\u017cy, Str\u00f3\u017cu m\u00f3j. W czasie dzisiejszej katechezy spr\u00f3bujemy odpowiedzie\u0107 na pytania: kim s\u0105 anio\u0142owie? Co o\u00a0nich wiemy? Czego na ich temat uczy Ko\u015bci\u00f3\u0142?<\/p>

S\u0142owo\u00a0anio\u0142\u00a0pochodzi od greckiego s\u0142owa\u00a0angelos<\/em>\u00a0i\u00a0oznacza\u00a0zwiastuna\u00a0albo\u00a0pos\u0142a\u0144ca. Anio\u0142 to istota, kt\u00f3ra nie nale\u017cy do \u015bwiata ziemskiego, ale mo\u017ce kontaktowa\u0107 si\u0119 z\u00a0lud\u017ami i\u00a0wywiera\u0107 na nich wp\u0142yw. W\u00a0Katechizmie Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego czytamy: \u201eJako\u00a0stworzenia czysto duchowe\u00a0anio\u0142owie posiadaj\u0105 rozum i\u00a0wol\u0119: s\u0105 stworzeniami osobowymi i\u00a0nie\u015bmiertelnymi. Przewy\u017cszaj\u0105 doskona\u0142o\u015bci\u0105 wszystkie stworzenia widzialne\u201d (KKK 330).\u00a0Jan Pawe\u0142 II naucza\u0142, \u017ce \u201estanowi\u0105 one jak gdyby najbli\u017csze \u015brodowisko Boga\u201d. Biblia wielokrotnie wspomina o\u00a0udziale anio\u0142\u00f3w w\u00a0najwa\u017cniejszych momentach historii zbawienia. W\u00a0Starym Testamencie anio\u0142 strzeg\u0142 bram raju po opuszczeniu tego miejsca przez Adama i\u00a0Ew\u0119 (Rdz 3,24); anio\u0142owie objawiali prorokom wol\u0119 Boga (Iz 6,6; Ez 40,3) oraz g\u0142osili chwa\u0142\u0119 Stw\u00f3rcy (Iz 6,2). W\u00a0szczeg\u00f3lno\u015bci anio\u0142owie\u00a0maj\u0105 misj\u0119 troszczenia si\u0119 o\u00a0ludzi.\u00a0Wida\u0107 to doskonale w\u00a0Nowym Testamencie, kiedy to anio\u0142 zapowiedzia\u0142 Zachariaszowi niezwyk\u0142e narodziny jego syna (\u0141k 1,19), zwiastowa\u0142 Maryi pocz\u0119cie Jezusa (\u0141k 1,26) i\u00a0poleci\u0142 J\u00f3zefowi uda\u0107 si\u0119 do Egiptu, aby uchroni\u0107 Dzieci\u0105tko przed zemst\u0105 Heroda (Mt 2,13-19).\u00a0Ewangelie m\u00f3wi\u0105 tak\u017ce o\u00a0obecno\u015bci anielskiej\u00a0podczas modlitwy Jezusa w\u00a0Ogr\u00f3jcu (\u0141k 22,43), przy grobie Zmartwychwsta\u0142ego (\u0141k 24,4) i\u00a0przy Wniebowst\u0105pieniu (Dz 1,11). Wszyscy Ewangeli\u015bci zapisuj\u0105 te\u017c, \u017ce \u201eSyn Cz\u0142owieczy\u2026 przyjdzie w\u00a0chwale Ojca swojego razem z\u00a0anio\u0142ami \u015bwi\u0119tymi\u201d (por. Mk 8,38).<\/p>

Z\u00a0analizy tekst\u00f3w biblijnych wynika, \u017ce anio\u0142\u00f3w jest wielu. S\u0105 oni \u201estworzeniami duchowymi, kt\u00f3re nieustannie wielbi\u0105 Boga i\u00a0s\u0142u\u017c\u0105 Jego zbawczym zamys\u0142om. Wsp\u00f3\u0142dzia\u0142aj\u0105 we wszystkim, co dla nas jest dobre. Otaczaj\u0105 Chrystusa, swego Pana, s\u0142u\u017c\u0105 Mu w\u00a0szczeg\u00f3lny spos\u00f3b w\u00a0wype\u0142nianiu Jego zbawczej misji wobec ludzi\u201d\u00a0(KKK 350, 351). Biblia wspomina o\u00a0r\u00f3\u017cnych grupach anio\u0142\u00f3w (ch\u00f3rach anielskich), wymieniaj\u0105c m.in. archanio\u0142\u00f3w, serafin\u00f3w, cherubin\u00f3w, moce, zwierzchno\u015bci albo panowania. Zapewne to zr\u00f3\u017cnicowanie wynika ze spe\u0142nianych przez nich funkcji.<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza, 21 wrze\u015bnia 2025.<\/span><\/i><\/div>

Katecheza, 21 wrze\u015bnia 2025.<\/strong><\/p>

B\u00f3g jest jeden i jedyny<\/strong><\/p>

Symbol wiary nicejsko-konstantynopolita\u0144ski, kt\u00f3ry odmawiamy podczas ka\u017cdej niedzielnej Mszy \u015aw., zaczyna si\u0119 od s\u0142\u00f3w: \u201eWierz\u0119 w\u00a0jednego Boga\u201d. Wyznanie, \u017ce\u00a0\u201ejest jeden B\u00f3g\u201d\u00a0stanowi zatem pierwsz\u0105 i\u00a0g\u0142\u00f3wn\u0105 prawd\u0119 wiary chrze\u015bcija\u0144skiej. Podobnie jak \u017cydzi i\u00a0muzu\u0142manie,\u00a0chrze\u015bcijanie s\u0105 monoteistami. S\u0142owo monoteizm z\u00a0j\u0119zyka greckiego oznacza jednego Boga. B\u00f3g objawi\u0142 si\u0119 Narodowi Wybranemu, kt\u00f3ry szed\u0142 do Ziemi Obiecanej, tymi s\u0142owami: \u201eS\u0142uchaj, Izraelu, Pan jest naszym Bogiem \u2014 Panem jedynym.\u201d (Pwt 6,4). Dekalog ju\u017c w\u00a0pierwszym przykazaniu naucza:\u00a0\u201eNie b\u0119dziesz mia\u0142 bog\u00f3w cudzych\u00a0przede Mn\u0105!\u201d\u00a0(Wj 20,3). U pocz\u0105tku wiary monoteistycznej stoi zatem zdecydowane odrzucenie przez Stary Testament poga\u0144skiego politeizmu, czyli wielob\u00f3stwa. Jezus Chrystus potwierdzi\u0142 t\u0119 wiar\u0119 w\u00a0przykazaniu mi\u0142owania jednego Boga\u00a0\u201ez\u00a0ca\u0142ego serca, z\u00a0ca\u0142ej duszy, ze wszystkich my\u015bli i\u00a0ze wszystkich si\u0142\u201d.<\/p>

M\u00f3wi\u0105c wraz z\u00a0Ko\u015bcio\u0142em: \u201eWierz\u0119 w\u00a0jednego Boga\u201d, wyznajemy przede wszystkim, to \u017ce\u00a0B\u00f3g mo\u017ce by\u0107 tylko jeden i\u00a0nie ma sobie r\u00f3wnego. Gdyby B\u00f3g nie by\u0142 jeden, nie by\u0142by Bogiem. Wiara ta ma tak\u017ce\u00a0wielkie znaczenie praktyczne. Uczy\u00a0bowiem\u00a0\u201e\u017cy\u0107 w\u00a0dzi\u0119kczynieniu\u201d: je\u015bli B\u00f3g jest Jedyny, to wszystko, czym jeste\u015bmy i\u00a0co posiadamy,\u00a0pochodzi od Niego. Uczy poznawa\u0107 jedno\u015b\u0107 i\u00a0prawdziw\u0105 godno\u015b\u0107 wszystkich ludzi, dzieci Jedynego Boga. Uczy te\u017c, \u017ce im bardziej i\u00a0g\u0142\u0119biej\u00a0wierzymy w\u00a0Boga jako Pana naszego \u017cycia, tym mniej jeste\u015bmy niewolnikami rzeczy i\u00a0ludzi. Dzisiaj naszymi bo\u017ckami mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 wszystko to, co czynimy warto\u015bci\u0105 najwy\u017csz\u0105: np.\u00a0pieni\u0105dze, kariera, w\u0142adza, sprz\u0119t elektroniczny, samoch\u00f3d itp. Praktycznie ka\u017cda warto\u015b\u0107, kt\u00f3ra jest dobra sama w\u00a0sobie, mo\u017ce niestety przybra\u0107 posta\u0107 zniewalaj\u0105cego nas bo\u017cka, je\u017celi zajmuje w\u00a0naszym \u017cyciu pierwsze, najwa\u017cniejsze miejsce, kt\u00f3re nale\u017cy do Pana Boga.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza, 14 wrze\u015bnia 2025<\/span><\/i><\/div>

Katecheza, 14 wrze\u015bnia 2025.<\/strong><\/p>

Co oznacza, \u017ce B\u00f3g jest wszechmocny?<\/strong><\/p>

W pierwszym zdaniu mszalnego wyznania wiary wypowiadamy s\u0142owa: \u201eWierz\u0119 w Boga Ojca Wszechmog\u0105cego\u201d. Co zatem oznacza, \u017ce B\u00f3g jest wszechmog\u0105cy? Tak wielu ludziom trudno jest my\u015ble\u0107 o tym, \u017ce B\u00f3g jest wszechmog\u0105cy, gdy patrz\u0105 na krzy\u017c Chrystusa, na cierpienie i z\u0142o obecne w dzisiejszym \u015bwiecie. Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego <\/em>przypomina: \u201eSpo\u015br\u00f3d wszystkich przymiot\u00f3w Bo\u017cych Symbol wiary wymienia tylko wszechmoc Bo\u017c\u0105; wyznanie jej ma wielkie znaczenie dla naszego \u017cycia. Wierzymy, \u017ce wszechmoc Bo\u017ca jest powszechna, poniewa\u017c B\u00f3g wszystko stworzy\u0142, wszystkim rz\u0105dzi i wszystko mo\u017ce; jest mi\u0142uj\u0105ca, poniewa\u017c B\u00f3g jest naszym Ojcem; jest tajemnicza, poniewa\u017c tylko wiara mo\u017ce j\u0105 rozpozna\u0107, gdy \u00abw s\u0142abo\u015bci si\u0119 doskonali\u00bb (2 Kor 12, 9)\u201d (KKK 268). R\u00f3wnocze\u015bnie \u201eniekiedy B\u00f3g mo\u017ce wydawa\u0107 si\u0119 nieobecny i niezdolny do przeciwstawienia si\u0119 z\u0142u. B\u00f3g Ojciec objawi\u0142 jednak swoj\u0105 wszechmoc w spos\u00f3b najbardziej tajemniczy w dobrowolnym uni\u017ceniu i w zmartwychwstaniu swego Syna, przez kt\u00f3re zwyci\u0119\u017cy\u0142 z\u0142o\u201d (KKK, 272). Niezwyk\u0142e \u015bwiadectwo o wszechmocy Boga w bardzo trudnej sytuacji \u017cycia daje biblijny Hiob: \u201eWiem, \u017ce Ty wszystko mo\u017cesz, co zamy\u015blasz, potrafisz uczyni\u0107\u201d (Hi 42, 2).<\/p>

Rzeczywi\u015bcie trudno jest nam sobie wyobrazi\u0107 Boga Wszechmog\u0105cego, gdy patrzymy na cierpienie i moc z\u0142a w \u015bwiecie. \u201eChcieliby\u015bmy, rzecz jasna, wszechmocy Bo\u017cej wed\u0142ug naszych schemat\u00f3w my\u015blowych i naszych pragnie\u0144: Boga \u2039\u2039wszechmog\u0105cego\u203a\u203a, rozwi\u0105zuj\u0105cego problemy, interweniuj\u0105cego, aby ustrzec nas od wszelkich trudno\u015bci, zwyci\u0119\u017caj\u0105cego wszystkie przeciwne moce, zmieniaj\u0105cego bieg wydarze\u0144 i usuwaj\u0105cego b\u00f3l\u201d \u2013 powiedzia\u0142 w jednej z katechez Benedykt XVI. Jednak, jak zauwa\u017cy\u0142 poprzedni papie\u017c,\u00a0 \u201eJego wszechmoc jest inna: nie wyra\u017ca si\u0119 jako automatyczna czy arbitralna si\u0142a, lecz naznaczona jest mi\u0142uj\u0105c\u0105, ojcowsk\u0105 wolno\u015bci\u0105. W istocie B\u00f3g, stwarzaj\u0105c wolne stworzenia, obdarzaj\u0105c wolno\u015bci\u0105, zrezygnowa\u0142 z cz\u0119\u015bci swej mocy, pozostawiaj\u0105c nam moc naszej wolno\u015bci. (…) Jego wszechmoc nie wyra\u017ca si\u0119 w przemocy, nie wyra\u017ca si\u0119 w zniszczeniu wszelkich mocy przeciwnych, jakby\u015bmy tego chcieli, lecz wyra\u017ca si\u0119 w mi\u0142o\u015bci, mi\u0142osierdziu, przebaczeniu, w obdarzaniu nas wolno\u015bci\u0105, w nieustannym wezwaniu do nawr\u00f3cenia serca, w postawie jedynie pozornej s\u0142abo\u015bci; B\u00f3g wydaje si\u0119 s\u0142aby, je\u015bli patrzymy na Jezusa Chrystusa, kt\u00f3ry si\u0119 modli, zach\u0119ca nas, kt\u00f3ry pozwala si\u0119 zabi\u0107. W tej postawie pozornej s\u0142abo\u015bci, na kt\u00f3r\u0105 sk\u0142ada si\u0119 cierpliwo\u015b\u0107, \u0142agodno\u015b\u0107 i mi\u0142o\u015b\u0107, ukazuje: to jest prawdziwa moc, to jest moc Boga, kt\u00f3ra zwyci\u0119\u017cy\u201d.<\/p>

\u00a0<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 7 wrze\u015bnia 2025<\/span><\/i><\/div>

Katecheza 7 wrze\u015bnia 2025.<\/strong><\/p>

Co to znaczy wierzy\u0107?<\/strong>\u00a0<\/p>

Pierwsze i najwa\u017cniejsze s\u0142owo, kt\u00f3re wypowiadamy podczas sk\u0142adania wyznania wiary to s\u0142owo wierz\u0119. Spr\u00f3bujmy w czasie dzisiejszej katechezy odpowiedzie\u0107 na pytanie co ono tak naprawd\u0119 oznacza? Kiedy m\u00f3wi\u0119 komu\u015b: \u201ewierz\u0119 ci\u201d, to znaczy, \u017ce przyjmuj\u0119 to, co m\u00f3wi, za prawdziwe. Jednak wiara to co\u015b wi\u0119cej ni\u017c tylko samo przekonanie o czym\u015b. Zwykle, kiedy my\u015blimy o wierze w co\u015b lub w kogo\u015b, mamy na my\u015bli intelektualne przekonanie, \u017ce to co\u015b czy ten kto\u015b istnieje. Wiara w Boga oznacza jednak co\u015b wi\u0119cej: nie tylko uznanie, \u017ce On istnieje, lecz tak\u017ce zaufanie Mu na tyle, \u017ce zgadzamy si\u0119 post\u0119powa\u0107 zgodnie z tym, co do nas m\u00f3wi.<\/p>

Zilustrujmy to pewnym przyk\u0142adem. Za\u0142\u00f3\u017cmy, \u017ce pewien cz\u0142owiek znalaz\u0142 si\u0119 nad przepa\u015bci\u0105 i chce dosta\u0107 si\u0119 na drug\u0105 stron\u0119. Jedynym sposobem na to jest most przerzucony nad ni\u0105. Ten cz\u0142owiek m\u00f3g\u0142by oczywi\u015bcie powiedzie\u0107, \u017ce wierzy w to, i\u017c przej\u015bcie po tym mo\u015bcie jest bezpieczne i na tym poprzesta\u0107. Taka \u201ewiara\u201d jednak nie zaprowadzi go na druga stron\u0119, gdy\u017c wprawdzie ten cz\u0142owiek twierdzi, \u017ce wierzy, ale nie wi\u0105\u017ce si\u0119 z tym \u017cadne jego dzia\u0142anie. Je\u015bli jednak naprawd\u0119 wierzy, \u017ce mo\u017ce bezpiecznie przej\u015b\u0107, to wejdzie natychmiast na most i p\u00f3jdzie po nim dalej. Ten przyk\u0142ad pokazuje nam \u017ce mo\u017cemy wierzy\u0107 w istnienie Boga i na tym poprzesta\u0107. To jednak nie doprowadzi nas do zbudowania \u017cywej relacji z Nim i zaufania Mu.<\/p>

Oczywi\u015bcie, je\u017celi chcemy w taki spos\u00f3b zaufa\u0107 Bogu, musimy najpierw wiedzie\u0107, jaki On jest i czego od nas oczekuje. Zanim cz\u0142owiek zdecyduje si\u0119, czy przej\u015bcie przez most jest bezpieczne, na pewno dobrze przyjrzy mu si\u0119, \u017ceby oceni\u0107, czy naprawd\u0119 tak jest. Podobnie jest z wiar\u0105: B\u00f3g nie chce nigdy, aby wiara cz\u0142owieka by\u0142a \u015blepa albo g\u0142upia, wynika\u0142a jedynie z tradycji, przes\u0105d\u00f3w albo niewiedzy; chce raczej, aby ka\u017cdy cz\u0142owiek m\u00f3g\u0142 pozna\u0107 Go i \u015bwiadomie zdecydowa\u0107 o tym, \u017ce chce Mu wierzy\u0107. B\u00f3g objawi\u0142 ludziom, siebie poprzez\u00a0Bibli\u0119 \u2013 Pismo \u015awi\u0119te. Jednak taki spos\u00f3b poznania Boga to zaledwie pocz\u0105tek \u2013 to tak, jakby czyta\u0107 ksi\u0105\u017ck\u0119 o kim\u015b, kogo nigdy nie mia\u0142o si\u0119 okazji spotka\u0107. B\u00f3g chce, aby\u015bmy poznali Go naprawd\u0119, osobi\u015bcie \u2013 On jest osob\u0105, z kt\u00f3r\u0105 mo\u017cemy rozmawia\u0107, poznawa\u0107 Go i nawi\u0105za\u0107 blisk\u0105 wi\u0119\u017a. Wiara w Boga oznacza wi\u0119c posiadanie takiej z Nim wi\u0119zi.<\/p>

\u00a0<\/p><\/div>\n <\/div>

\n
<\/i><\/span><\/i><\/span>Katecheza 31 sierpnia 2025<\/span><\/i><\/div>

Katecheza 31 sierpnia 2025<\/strong><\/p>

Odpusty zupe\u0142nie, kt\u00f3re mo\u017cemy zyska\u0107 w oznaczonych dniach roku.<\/strong><\/p>

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 W czasie ostatniej katechezy rozwa\u017cali\u015bmy na temat praktyk pobo\u017cno\u015bciowych, za kt\u00f3re mo\u017cna zyska\u0107 odpust zupe\u0142ny codziennie. Dzi\u015b spr\u00f3bujemy om\u00f3wi\u0107 wybrane praktyki, do kt\u00f3rych przypisany jest odpust zupe\u0142ny, kt\u00f3ry wierni mog\u0105 zyska\u0107 w wybrane dni roku.<\/p>

Odpusty zupe\u0142ne, kt\u00f3re mo\u017cna uzyska\u0107 w oznaczonych dniach:<\/p>

  1. Za pobo\u017cne, publiczne odm\u00f3wienie hymnu O stworzycielu Duchu przyjd\u017a<\/em> w dniu 1 stycznia oraz w uroczysto\u015b\u0107 Zes\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego.<\/li>
  2. Za pobo\u017cne, uroczyste odm\u00f3wienie hymnu S\u0142aw j\u0119zyku tajemnic\u0119<\/em> z wezwaniem i modlitw\u0105 w Wielki Czwartek i w uroczysto\u015bci Bo\u017cego Cia\u0142a.<\/li>
  3. Za pobo\u017cny udzia\u0142 i uca\u0142owanie Krzy\u017ca w czasie uroczysto\u015bci adoracji krzy\u017ca w liturgii Wielkiego Pi\u0105tku.<\/li>
  4. Za odnowienie, w jakiejkolwiek u\u017cywanej formule, przyrzecze\u0144 Chrztu \u015aw.:
    a) w czasie nabo\u017ce\u0144stwa w Wigili\u0119 Paschaln\u0105
    b) w rocznic\u0119 swojego chrztu<\/li>
  5. Za pobo\u017cne, publiczne odm\u00f3wienie aktu wynagrodzenia Jezu najs\u0142odszy<\/em> w uroczysto\u015b\u0107 Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa.<\/li>
  6. Za pobo\u017cne, publiczne odm\u00f3wienie Aktu oddania si\u0119 rodzaju ludzkiego Jezusowi Chrystusowi<\/em> w uroczysto\u015b\u0107 Chrystusa Kr\u00f3la.<\/li>
  7. Za pobo\u017cne nawiedzenie cmentarza wraz z modlitw\u0105 za zmar\u0142ych, cho\u0107by tylko w my\u015bli, w dniach od 1 do 8 listopada zyska\u0107 mo\u017cna codziennie odpust zupe\u0142ny, kt\u00f3ry mo\u017cna ofiarowa\u0107 jedynie za zmar\u0142ych.<\/li>
  8. Za pobo\u017cne nawiedzenie ko\u015bcio\u0142a lub kaplicy w dniu Zadusznym. Odpust ten mo\u017cna zyska\u0107 tylko za zmar\u0142ych, a przy nawiedzeniu ko\u015bcio\u0142a lub kaplicy trzeba odm\u00f3wi\u0107 modlitwy Ojcze nasz <\/em>i Wierz\u0119 w Boga<\/em>.<\/li>
  9. Za publiczne odm\u00f3wienie hymnu Ciebie Bo\u017ce wys\u0142awiamy<\/em> w podzi\u0119kowaniu Panu Bogu za \u0142aski w ostatni dzie\u0144 roku.<\/li>
  10. Za udzia\u0142 z pobudek religijnych w uroczystym nabo\u017ce\u0144stwie eucharystycznym, odbywanym na zako\u0144czenie Kongresu Eucharystycznego.<\/li>
  11. Za odprawienie rekolekcji przynajmniej przez 3 pe\u0142ne dni.<\/li>
  12. Za udzia\u0142 w uroczystym zako\u0144czeniu Misji ludowych, o ile wierny wys\u0142ucha\u0142 w czasie misji kilku nauk.<\/li>
  13. Za przyj\u0119cie, z pobo\u017cnym usposobieniem, b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa papieskiego Urbi et Orbi<\/em>, kt\u00f3rego udzieli\u0142 Ojciec \u015awi\u0119ty nawet tylko przez radio.<\/li><\/ol><\/div>\n <\/div><\/div>\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    \u00a0 Katecheza 29 marca 2026. Jak interpretowa\u0107 t\u0142o wizerunku Jezusa Mi\u0142osiernego? T\u0142o obrazu Jezusa Mi\u0142osiernego w wersji wile\u0144skiej, autorstwa Eugeniusz Kazimirowskiego, pomaga nam g\u0142\u0119biej zrozumie\u0107 przes\u0142anie ca\u0142ego wizerunku. Obraz posiada ciemne, jednolite t\u0142o. Nie ma tam \u017cadnych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w ani konkretnych detali. Ta prostota nie jest przypadkowa \u2013 kieruje nasz\u0105 uwag\u0119 na Jezusa i ukazuje wa\u017cn\u0105 prawd\u0119 o Jego dzia\u0142aniu w \u015bwiecie. Na tle tej ciemno\u015bci wyra\u017anie wida\u0107 posta\u0107 Jezusa, kt\u00f3ry kroczy w stron\u0119 cz\u0142owieka. Nie stoi w miejscu ani nie jest daleki \u2013 idzie, zbli\u017ca si\u0119, wychodzi naprzeciw. To bardzo wa\u017cny znak: B\u00f3g nie czeka, a\u017c cz\u0142owiek sam do Niego przyjdzie, ale pierwszy podejmuje inicjatyw\u0119. Wchodzi w ludzkie \u017cycie, nawet wtedy, gdy jest ono pe\u0142ne trudno\u015bci, grzechu czy zagubienia. Ciemne t\u0142o mo\u017cna rozumie\u0107 jako symbol mrok\u00f3w \u017cycia: l\u0119ku, cierpienia, niepewno\u015bci, a tak\u017ce grzechu. Ka\u017cdy cz\u0142owiek do\u015bwiadcza takich moment\u00f3w, kiedy wszystko wydaje si\u0119 trudne i niezrozumia\u0142e. W\u0142a\u015bnie w tak\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 wchodzi Jezus. Na tle ciemno\u015bci Jego posta\u0107 staje si\u0119 jak \u015bwiat\u0142o \u2013 jasna, spokojna i pe\u0142na pokoju. Promienie wychodz\u0105ce z Jego serca jeszcze bardziej podkre\u015blaj\u0105, \u017ce przynosi On \u0142ask\u0119, kt\u00f3ra rozprasza mrok. To przes\u0142anie obrazu znajduje potwierdzenie w s\u0142owach Pisma \u015awi\u0119tego. Jezus m\u00f3wi o sobie: \u201eJa jestem \u015bwiat\u0142o\u015bci\u0105 \u015bwiata. Kto idzie za Mn\u0105, nie b\u0119dzie chodzi\u0142 w ciemno\u015bci, lecz b\u0119dzie mia\u0142 \u015bwiat\u0142o \u017cycia\u201d (J 8,12). Te s\u0142owa doskonale oddaj\u0105 sens obrazu. Jezus nie tylko m\u00f3wi o \u015bwietle \u2013 On sam jest \u015bwiat\u0142em, kt\u00f3re prowadzi cz\u0142owieka przez ciemno\u015bci \u017cycia. Kto Mu zaufa, nie pozostaje sam w swoich trudno\u015bciach. Warto tak\u017ce zauwa\u017cy\u0107, \u017ce brak konkretnego t\u0142a oznacza, i\u017c Jezus przychodzi do ka\u017cdego cz\u0142owieka \u2013 niezale\u017cnie od miejsca i czasu. Nie jest zwi\u0105zany z jednym \u015brodowiskiem. Jego mi\u0142osierdzie jest uniwersalne. Ka\u017cdy mo\u017ce zobaczy\u0107 w tym obrazie swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 histori\u0119 i swoje \u017cycie. Wpatruj\u0105c si\u0119 w obraz i uwzgl\u0119dniaj\u0105c symbolik\u0119 poszczeg\u00f3lnych jego element\u00f3w uczymy si\u0119 kilku wa\u017cnych prawd. Po pierwsze, \u017ce Jezus przychodzi do cz\u0142owieka pierwszy i nieustannie wychodzi mu naprzeciw. Po drugie, \u017ce nawet najwi\u0119ksze ciemno\u015bci nie s\u0105 w stanie zatrzyma\u0107 Jego \u015bwiat\u0142a. Po trzecie, \u017ce ka\u017cdy cz\u0142owiek \u2013 bez wzgl\u0119du na swoj\u0105 sytuacj\u0119 \u2013 mo\u017ce spotka\u0107 Jezusa, kt\u00f3ry przynosi pok\u00f3j i nadziej\u0119. Patrz\u0105c na ten obraz, jeste\u015bmy zaproszeni, aby zobaczy\u0107 w nim nie tylko pi\u0119kny wizerunek, ale rzeczywisto\u015b\u0107 naszego \u017cycia. Jezus idzie tak\u017ce do nas. Wchodzi w nasze codzienne sprawy, nasze trudno\u015bci i nasze l\u0119ki. A je\u015bli pozwolimy Mu dzia\u0142a\u0107, Jego \u015bwiat\u0142o rozja\u015bni nawet najciemniejsze miejsca naszego serca. \u00a0 Katecheza 22 marca 2026. Jak nale\u017cy rozumie\u0107 s\u0142owa: Jezu Ufam Tobie? Podpis \u201eJezu, ufam Tobie\u201d umieszczony na obrazie Jezusa Mi\u0142osiernego nie jest jedynie dodatkiem czy pobo\u017cnym has\u0142em. Stanowi on istotn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 ca\u0142ego or\u0119dzia o Bo\u017cym mi\u0142osierdziu, jakie Jezus przekaza\u0142 przez \u015bw. Faustyn\u0119 Kowalsk\u0105. Ju\u017c podczas pierwszego objawienia Jezus wyra\u017anie zaznaczy\u0142, \u017ce obraz ma by\u0107 opatrzony tym w\u0142a\u015bnie podpisem. Nie chodzi\u0142o jednak tylko o same s\u0142owa, ale o g\u0142\u0119bok\u0105 postaw\u0119 serca, jak\u0105 one wyra\u017caj\u0105. W czasie powstawania obrazu w Wilnie ks. Micha\u0142 Sopo\u0107ko zastanawia\u0142 si\u0119, czy nie lepiej by\u0142oby umie\u015bci\u0107 pod wizerunkiem bardziej uroczysty tytu\u0142, na przyk\u0142ad \u201eChrystus, Kr\u00f3l Mi\u0142osierdzia\u201d. By\u0142a to propozycja teologicznie pi\u0119kna i podnios\u0142a. Jednak Jezus pragn\u0105\u0142, aby na obrazie znalaz\u0142y si\u0119 s\u0142owa proste i bliskie ka\u017cdemu cz\u0142owiekowi: \u201eJezu, ufam Tobie\u201d. Tym samym wskaza\u0142, \u017ce najwa\u017cniejsze nie jest tylko poznanie prawdy o Jego mi\u0142osierdziu, ale osobista odpowied\u017a cz\u0142owieka \u2013 odpowied\u017a ufno\u015bci. Podpis ten nie jest wi\u0119c zwyk\u0142ym napisem. Jest modlitw\u0105. Jest aktem zawierzenia, kt\u00f3ry cz\u0142owiek wypowiada wobec Boga. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce obraz Jezusa Mi\u0142osiernego pokazuje, jaki jest B\u00f3g \u2013 pe\u0142en mi\u0142o\u015bci i \u0142aski \u2013 a podpis \u201eJezu, ufam Tobie\u201d ukazuje, jaka powinna by\u0107 odpowied\u017a cz\u0142owieka. Warto zauwa\u017cy\u0107, \u017ce istota tego podpisu nie polega jedynie na dok\u0142adnym brzmieniu tych trzech s\u0142\u00f3w. Chodzi o sens, jaki wyra\u017caj\u0105. Dlatego mo\u017cna je odda\u0107 tak\u017ce innymi s\u0142owami, takimi jak: \u201eJezu, polegam na Tobie\u201d czy \u201eJezu, ca\u0142kowicie Ci si\u0119 powierzam\u201d. Najwa\u017cniejsze jest to, aby w sercu cz\u0142owieka by\u0142a prawdziwa ufno\u015b\u0107 i zawierzenie Bogu. Jednocze\u015bnie trzeba pami\u0119ta\u0107, \u017ce or\u0119dzie o Bo\u017cym mi\u0142osierdziu jest skierowane do ca\u0142ego \u015bwiata. Dlatego podpis ten nie jest zwi\u0105zany tylko z jednym j\u0119zykiem czy narodem. Mo\u017ce by\u0107 wypowiadany w ka\u017cdym j\u0119zyku, bo jego przes\u0142anie jest uniwersalne. B\u00f3g pragnie, aby ka\u017cdy cz\u0142owiek \u2013 niezale\u017cnie od miejsca i kultury \u2013 m\u00f3g\u0142 zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 do Niego z ufno\u015bci\u0105. S\u0142owa \u201eJezu, ufam Tobie\u201d maj\u0105 by\u0107 tak\u017ce \u017ar\u00f3d\u0142em pociechy i pokoju, szczeg\u00f3lnie dla tych, kt\u00f3rzy cierpi\u0105, prze\u017cywaj\u0105 trudno\u015bci lub czuj\u0105 si\u0119 zagubieni. W chwilach l\u0119ku i niepewno\u015bci cz\u0142owiek mo\u017ce powtarza\u0107 ten akt ufno\u015bci, powierzaj\u0105c Jezusowi swoje \u017cycie. W tych prostych s\u0142owach kryje si\u0119 wielka si\u0142a duchowa, poniewa\u017c kieruj\u0105 one serce cz\u0142owieka ku Bogu. Jednocze\u015bnie podpis ten przypomina, \u017ce ufno\u015b\u0107 nie jest czym\u015b \u0142atwym ani oczywistym. Wymaga wiary, pokory i otwarto\u015bci. Cz\u0142owiek cz\u0119sto chce polega\u0107 tylko na sobie, kontrolowa\u0107 swoje \u017cycie i mie\u0107 wszystko pod w\u0142asn\u0105 w\u0142adz\u0105. Tymczasem Jezus zaprasza do innej drogi \u2013 drogi zawierzenia, w kt\u00f3rej cz\u0142owiek oddaje Bogu swoje troski, l\u0119ki i nadzieje. \u201eJezu, ufam Tobie\u201d to nie tylko zdanie \u2013 to spos\u00f3b \u017cycia. To droga, kt\u00f3ra prowadzi do pokoju serca, do do\u015bwiadczenia Bo\u017cego mi\u0142osierdzia i do g\u0142\u0119bokiej relacji z Bogiem, kt\u00f3ry nigdy nie przestaje kocha\u0107 cz\u0142owieka. \u00a0 Katecheza 15 marca 2026. Jak powsta\u0142 pierwszy obraz Jezusa Mi\u0142osiernego? Podczas ostatniej katechezy poznali\u015bmy histori\u0119 jednego z najwa\u017cniejszych objawie\u0144 o Bo\u017cym Mi\u0142osierdziu, jakie mia\u0142a \u015awi\u0119ta Siostra Faustyna Kowalska. Podczas jednego z widze\u0144 w 1931 roku Jezus poleci\u0142 jej, aby namalowa\u0107 obraz wed\u0142ug tego, co zobaczy\u0142a: Chrystus mia\u0142 by\u0107 ubrany w bia\u0142\u0105 szat\u0119, jedn\u0105 r\u0119k\u0105 b\u0142ogos\u0142awi\u0107, a z uchylenia szaty na piersiach mia\u0142y wychodzi\u0107 dwa promienie \u2013 blady i czerwony. Pod obrazem mia\u0142 znale\u017a\u0107 si\u0119 napis: \u201eJezu, ufam Tobie\u201d. Jezus wyja\u015bni\u0142 Faustynie, \u017ce obraz ten ma przypomina\u0107 ludziom o Jego mi\u0142osierdziu i zach\u0119ca\u0107 do ufno\u015bci wobec Boga. Realizacja tej pro\u015bby nie by\u0142a jednak \u0142atwa. Faustyna nie potrafi\u0142a malowa\u0107 i d\u0142ugo nie wiedzia\u0142a, w jaki spos\u00f3b spe\u0142ni\u0107 polecenie Jezusa. Dopiero kiedy trafi\u0142a do Wilna i pozna\u0142a swojego spowiednika, ks. Micha\u0142a Sopo\u0107k\u0119, sprawa zacz\u0119\u0142a nabiera\u0107 realnych kszta\u0142t\u00f3w. Kap\u0142an ten postanowi\u0142 pom\u00f3c w wykonaniu obrazu. W 1934 roku ks. Sopo\u0107ko zleci\u0142 namalowanie obrazu arty\u015bcie z Wilna, Eugeniuszowi Kazimirowskiemu. Praca nad tym dzie\u0142em trwa\u0142a kilka miesi\u0119cy. Faustyna regularnie przychodzi\u0142a do pracowni malarza, aby wskazywa\u0107, jak powinien wygl\u0105da\u0107 Jezus zgodnie z widzeniem, kt\u00f3re otrzyma\u0142a. Opisywa\u0142a szczeg\u00f3\u0142y postawy Chrystusa, uk\u0142ad r\u0105k oraz wygl\u0105d promieni wychodz\u0105cych z uchylenia szaty na piersiach. Mimo tych stara\u0144 Faustyna przyznawa\u0142a p\u00f3\u017aniej, \u017ce \u017caden obraz nie jest w stanie w pe\u0142ni odda\u0107 pi\u0119kna Jezusa, kt\u00f3rego widzia\u0142a w objawieniu. Ciekawym szczeg\u00f3\u0142em tej historii jest to, \u017ce podczas pracy nad obrazem ks. Sopo\u0107ko pomaga\u0142 malarzowi r\u00f3wnie\u017c w spos\u00f3b bardzo praktyczny. Wed\u0142ug przekaz\u00f3w pozowa\u0142 on arty\u015bcie, aby \u0142atwiej by\u0142o odda\u0107 posta\u0107 stoj\u0105cego Chrystusa i w\u0142a\u015bciwe proporcje sylwetki. Dzi\u0119ki temu malarz m\u00f3g\u0142 lepiej uchwyci\u0107 postaw\u0119 Jezusa przedstawionego na obrazie. Gdy obraz zosta\u0142 uko\u0144czony, Faustyna pocz\u0105tkowo by\u0142a zasmucona, poniewa\u017c uwa\u017ca\u0142a, \u017ce nie oddaje on w pe\u0142ni tego, co zobaczy\u0142a w wizji. Wtedy \u2013 jak zapisa\u0142a w swoim \u201eDzienniczku\u201d \u2013 Jezus pocieszy\u0142 j\u0105, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce nie w pi\u0119knie farby ani p\u0119dzla jest wielko\u015b\u0107 tego obrazu, lecz w \u0142askach, kt\u00f3re On sam b\u0119dzie przez niego udziela\u0142 ludziom. Pierwsze publiczne wystawienie obrazu mia\u0142o miejsce w 1935 roku w Wilnie podczas uroczysto\u015bci religijnych w Ostrej Bramie. Wtedy w\u0142a\u015bnie po raz pierwszy wierni mogli zobaczy\u0107 wizerunek Jezusa Mi\u0142osiernego z napisem \u201eJezu, ufam Tobie\u201d. Od tego momentu obraz zacz\u0105\u0142 stopniowo stawa\u0107 si\u0119 znakiem kultu Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia, kt\u00f3ry z czasem rozprzestrzeni\u0142 si\u0119 na ca\u0142y \u015bwiat. Historia powstania obrazu pokazuje, jak B\u00f3g pos\u0142uguje si\u0119 wsp\u00f3\u0142prac\u0105 wielu ludzi. Potrzebna by\u0142a pokorna wiara \u015bw. Faustyny, roztropno\u015b\u0107 i pomoc ks. Sopo\u0107ki oraz talent malarza Kazimirowskiego. Dzi\u0119ki ich wsp\u00f3lnemu wysi\u0142kowi powsta\u0142 obraz, kt\u00f3ry jest streszczeniem kultu do Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego i przypomina ludziom o najwa\u017cniejszym przes\u0142aniu: B\u00f3g jest bogaty w mi\u0142osierdzie i pragnie, aby ka\u017cdy cz\u0142owiek z ufno\u015bci\u0105 zwraca\u0142 si\u0119 do Niego s\u0142owami: \u201eJezu, ufam Tobie\u201d. \u00a0 Katecheza 8 marca 2026. Jezus objawia \u015bw. Faustynie sw\u00f3j mi\u0142osierny wizerunek Pierwsze wa\u017cne do\u015bwiadczenia duchowe Faustyna prze\u017cywa\u0142a ju\u017c wcze\u015bniej, jednak prze\u0142omowy moment nast\u0105pi\u0142 w 1931 roku w klasztorze w P\u0142ocku. Wtedy \u2013 jak sama zapisa\u0142a w swoim duchowym dzienniku \u2013 ujrza\u0142a Jezusa ubranego w bia\u0142\u0105 szat\u0119. Jedna r\u0119ka by\u0142a uniesiona do b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa, a druga dotyka\u0142a skraju szaty na piersi. Z tego uchylenia szaty wychodzi\u0142y dwa promienie: jeden czerwony, a drugi blady. Podczas tego objawienia Jezus powiedzia\u0142 do niej, aby namalowa\u0107 obraz wed\u0142ug tego widzenia z podpisem: \u201eJezu, ufam Tobie\u201d. Wyja\u015bni\u0142 tak\u017ce, \u017ce promienie symbolizuj\u0105 krew i wod\u0119, kt\u00f3re wyp\u0142yn\u0119\u0142y z Jego przebitego boku na krzy\u017cu, a kt\u00f3re s\u0105 znakiem mi\u0142osierdzia dla ca\u0142ego \u015bwiata. To wydarzenie by\u0142o pocz\u0105tkiem szczeg\u00f3lnej misji, jak\u0105 B\u00f3g powierzy\u0142 Faustynie. Jezus stopniowo przekazywa\u0142 jej kolejne pro\u015bby i wskaz\u00f3wki dotycz\u0105ce szerzenia or\u0119dzia o Bo\u017cym Mi\u0142osierdziu. Pocz\u0105tkowo Faustyna nie rozumia\u0142a w pe\u0142ni tego zadania i cz\u0119sto czu\u0142a si\u0119 niegodna tak wielkiej misji. Jednak Jezus zapewnia\u0142 j\u0105, \u017ce wybra\u0142 j\u0105 w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce jest ma\u0142a i pokorna, aby przez ni\u0105 przypomnie\u0107 \u015bwiatu o swoim mi\u0142osierdziu. Na polecenie spowiednika Faustyna zacz\u0119\u0142a zapisywa\u0107 swoje do\u015bwiadczenia duchowe. Z tych zapisk\u00f3w powsta\u0142o dzie\u0142o znane dzi\u015b jako \u201eDzienniczek\u201d. To w nim znajduj\u0105 si\u0119 s\u0142owa Jezusa, kt\u00f3re ukazuj\u0105 ogrom Jego mi\u0142o\u015bci do cz\u0142owieka i pragnienie, aby ludzie ufali Jego mi\u0142osierdziu. Jezus wielokrotnie powtarza\u0142 Faustynie, \u017ce najwi\u0119ksz\u0105 przeszkod\u0105 w przyj\u0119ciu \u0142aski jest brak zaufania. Pocz\u0105tki objawie\u0144 nie by\u0142y \u0142atwe. Faustyna spotyka\u0142a si\u0119 z niezrozumieniem, a czasem tak\u017ce z w\u0105tpliwo\u015bciami ze strony innych. Sama r\u00f3wnie\u017c prze\u017cywa\u0142a chwile trudno\u015bci i wewn\u0119trznej walki. Jednak mimo tych do\u015bwiadcze\u0144 by\u0142a pos\u0142uszna Bogu i swoim prze\u0142o\u017conym. Historia pocz\u0105tk\u00f3w objawie\u0144 przypomina nam, \u017ce B\u00f3g cz\u0119sto dzia\u0142a w prostocie i ciszy codziennego \u017cycia. Wybiera ludzi pokornych, aby przez nich przekaza\u0107 \u015bwiatu wa\u017cne prawdy. Objawienia dane Faustynie nie przynios\u0142y nowej nauki wiary, ale pomog\u0142y na nowo odkry\u0107 prawd\u0119, kt\u00f3ra od zawsze by\u0142a obecna w Ewangelii \u2013 \u017ce B\u00f3g jest bogaty w mi\u0142osierdzie i pragnie zbawi\u0107 ka\u017cdego cz\u0142owieka. Pocz\u0105tek objawie\u0144 o Bo\u017cym Mi\u0142osierdziu jest wi\u0119c zaproszeniem dla ka\u017cdego z nas, aby jeszcze bardziej zaufa\u0107 Bogu. Jezus przypomina przez Faustyn\u0119, \u017ce niezale\u017cnie od naszych s\u0142abo\u015bci mo\u017cemy zawsze przyj\u015b\u0107 do Niego, bo Jego mi\u0142osierdzie jest wi\u0119ksze ni\u017c ka\u017cdy grzech i ka\u017cde ludzkie zagubienie. \u00a0 Katecheza 1 marca 2026. \u015awi\u0119ta Faustyna – \u201esekretarka Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia\u201d B\u00f3g w historii zbawienia cz\u0119sto pos\u0142uguje si\u0119 konkretnymi lud\u017ami, aby przypomnie\u0107 \u015bwiatu o swojej mi\u0142o\u015bci. Tak by\u0142o r\u00f3wnie\u017c w przypadku \u015bw. Faustyna Kowalska. Ta prosta, pokorna siostra zakonna zosta\u0142a przez Boga wybrana na \u201esekretark\u0119 Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia\u201d, aby przekaza\u0107 \u015bwiatu or\u0119dzie o Jego niesko\u0144czonej mi\u0142o\u015bci. Faustyna nie by\u0142a osob\u0105 wykszta\u0142con\u0105 ani znan\u0105. Pochodzi\u0142a z ubogiej rodziny i wst\u0105pi\u0142a do zgromadzenia zakonnego, pragn\u0105c ca\u0142kowicie odda\u0107 si\u0119 Bogu. W\u0142a\u015bnie w jej codzienno\u015bci \u2013 po\u015br\u00f3d zwyk\u0142ych obowi\u0105zk\u00f3w \u2013 Jezus objawia\u0142 jej prawd\u0119 o swoim mi\u0142osierdziu. To pokazuje, \u017ce B\u00f3g nie wybiera wed\u0142ug ludzkich kryteri\u00f3w. Patrzy na serce. Wybiera tych, kt\u00f3rzy Mu ufaj\u0105 i s\u0105 gotowi s\u0142ucha\u0107. Podczas objawie\u0144 Jezus prosi\u0142 Faustyn\u0119, aby przypomina\u0142a \u015bwiatu o tym, \u017ce Jego mi\u0142osierdzie jest wi\u0119ksze ni\u017c ka\u017cdy grzech. M\u00f3wi\u0142 jej, \u017ce pragnie, aby ludzie z ufno\u015bci\u0105 przychodzili do Niego, szczeg\u00f3lnie w sakramencie pojednania. Przekaza\u0142 jej tak\u017ce konkretne formy kultu Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego: obraz Jezusa Mi\u0142osiernego z podpisem \u201eJezu, ufam Tobie\u201d, Koronk\u0119 do Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego oraz \u015bwi\u0119to Mi\u0142osierdzia w pierwsz\u0105 niedziel\u0119 po Wielkanocy. W swoim \u201eDzienniczku\u201d Faustyna zapisa\u0142a s\u0142owa Jezusa, kt\u00f3re ukazuj\u0105 nowe, g\u0142\u0119bsze spojrzenie na tajemnic\u0119 Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia. Nie jest ono jedynie jedn\u0105 z cech Boga, ale najwi\u0119kszym przymiotem Jego mi\u0142o\u015bci. Jezus podkre\u015bla\u0142, \u017ce najbardziej rani Go brak zaufania ze strony cz\u0142owieka. Dlatego centrum or\u0119dzia przekazanego przez Faustyn\u0119 jest postawa ufno\u015bci. B\u00f3g pragnie, aby cz\u0142owiek nie ba\u0142 si\u0119 do Niego wraca\u0107, nawet po ci\u0119\u017ckim grzechu. Nowo\u015b\u0107 tego spojrzenia polega\u0142a na mocnym podkre\u015bleniu, \u017ce czas wsp\u00f3\u0142czesny szczeg\u00f3lnie potrzebuje przypomnienia o mi\u0142osierdziu. \u015awiat naznaczony wojnami, l\u0119kiem i grzechem potrzebowa\u0142 \u015bwiat\u0142a nadziei. Przez Faustyn\u0119 B\u00f3g przypomnia\u0142, \u017ce Jego serce jest zawsze otwarte, a \u017ar\u00f3d\u0142o \u0142aski nigdy si\u0119 nie wyczerpuje. Wyb\u00f3r \u015bw. Faustyny uczy nas kilku wa\u017cnych prawd. Po pierwsze, B\u00f3g mo\u017ce pos\u0142u\u017cy\u0107 si\u0119 ka\u017cdym cz\u0142owiekiem, nawet najbardziej niepozornym. Po drugie, najwi\u0119ksz\u0105 odpowiedzi\u0105 na Bo\u017ce mi\u0142osierdzie jest ufno\u015b\u0107. Po trzecie, ka\u017cdy z nas jest zaproszony, aby nie tylko przyjmowa\u0107 mi\u0142osierdzie, ale tak\u017ce przekazywa\u0107 je innym \u2013 przez przebaczenie, cierpliwo\u015b\u0107 i mi\u0142o\u015b\u0107. Historia \u015bw. Faustyny pokazuje, \u017ce Bo\u017ce mi\u0142osierdzie nie jest teori\u0105, ale \u017cyw\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105. B\u00f3g nadal m\u00f3wi do \u015bwiata i wzywa ludzi do nawr\u00f3cenia oraz zaufania. A ka\u017cdy, kto powtarza z wiar\u0105 \u201eJezu, ufam Tobie\u201d, otwiera swoje serce na najwi\u0119kszy dar \u2013…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_eb_attr":"","ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/pallotynisandomierz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/5427"}],"collection":[{"href":"https:\/\/pallotynisandomierz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/pallotynisandomierz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pallotynisandomierz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pallotynisandomierz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5427"}],"version-history":[{"count":174,"href":"https:\/\/pallotynisandomierz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/5427\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5987,"href":"https:\/\/pallotynisandomierz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/5427\/revisions\/5987"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/pallotynisandomierz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5427"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}